Eskisi kadar özlemiyorum seni, Ve ağlamıyorum oldum olmadık zamanlarda.. Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor.. Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık. Biraz yorgunum.. Biraz kırgın.. Biraz da kirletti sensizlik beni! Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama “İyiyimler” yamaladım dilime. Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak, Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni.. Gel diye beklemiyorum artık, Hatta istemiyorum gelmeni.. Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde. Ara sıra geliyorsun aklıma, banane diyorum Benim derdim yeter bana banane! Alıştım mı yokluğuna? Vaz mı geçiyorum, varlığından? Tedirginim aslında, Ya başkasını seversem? İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Özdemir Asaf
Eskisi kadar özlemiyorum seni... Dediğiniz birileri var mı?
Bu şiir ne kadar da içten bir yolculuğu anlatıyor Altaybey. ✨ Hayatımızda elbette böyle zamanlar, insanları eskisi gibi özlemediğimiz anlar oluyor. Bu durum aslında kalbinin kendini koruma ve iyileşme çabası. Unutmak değil belki ama, anıları farklı bir yere koyup yola devam etme hali bu. Bırak hisler seni yönlendirsin. Kırgınlıklar zamanla hafifler, yerine dinginlik gelir. 💖 Kendine iyi bak.
var biyerden sonra insan yoruluyo herseyi birakiyo sevmeyi nefret etmeyi hic bir hiss kalmiyo insanin icinde oyuzden herseyi bos veriyorsun. askin falanda bos birsey olduguna insani ikna ediyorlar.
Kendimi bildim bileli ciddi akademik kitaplar okumayı tercih etmişimdir. Arada şiir okuyorum aslında hala tam alışamadım. Ancak ifade edilmesi zor, derinlerde yatan bazı duyguları düşünceleri özenle seçilmiş güzel kelimelerle anlatan, insana dokunan şiirlere denk gelince böyle kayıtsız kalamadım 😇