Aileme karşı hissettiğim nefret duygusuyla ve baskıcı ev ortamıyla nasıl başa çıkabilirim?

Bunu neden buraya yazdığımı bilmiyorum ama hiç arkadaşım olmadığı için derdimi bir yerde paylaşmam gerektiğini hissediyorum.

Evim adeta bir hapishane gibi. Çocukluğumdan beri gördüğüm tek şey baskı ve kontrol oldu. İki ağabeyim var. Ailemde herkes sanki nasıl yaşamam gerektiğine, neyi yapıp yapamayacağıma karar verme hakkına sahipmiş gibi davrandı. Hatta 11. sınıftayken bile annem beni okula götürüyordu.

Yaşadıklarımı ayrıntılı anlatsam buraya sığmaz. Çocukken annem okul çıkışında sınıf arkadaşlarımla konuşur, derslerini ve notlarını sorardı; ben ise bir köşede kalırdım. Öğretmenler anneme, “Kızın neden bu kadar zayıf? Oğulların Maşallah ne kadar yakışıklı,” derlerdi. Annem de benim yanımdayken sanki utanıyormuş gibi hemen oğullarından bahseder, onların fotoğraflarını gösterirdi.

Ağabeylerim beni dövmediler ama bana karşı her zaman çok sert ve saldırgan davrandılar. Daha küçücük bir çocukken üzerime bağırırlardı. Şimdi onların bana bağırdığı, beni bir hizmetçi gibi gördüğü yaşlardayım ve düşünüyorum da, bir insan bir çocuğa nasıl böyle davranabilir?

Okulda öğretmenlere soru sormaya bile çekinirdim. Sesim biraz fazla çıksa insanların “kötü kız” diyeceğinden korkardım.

İngilizce kursuna gitmeme izin vermediler. İngilizceyi kendi kendime öğrendim, kitaplar okudum, emek verdim. Ama bunlarla bile bir şey yapamıyorum. Evde dört duvar arasındayım; sanki bir hapishanede yaşıyorum.

Hiç arkadaşım yok. Bir şekilde dışarı çıkmayı başarsam bile bir saat geçmeden evden arayıp neden hâlâ dönmediğimi soruyorlar.

Ve bunlar yaşadıklarımın sadece çok küçük bir kısmı.

İçimde hiç tükenmeyen bir nefret var. Bunu kimseye anlatamıyorum. Ama nefret ettiğim insanların yüzüne her gün bakmak zorundayım.

Onların bana yaşattıkları hayatım boyunca benimle kalacak. Kendime olan güvenimi zedeledi, kendimi koruyamamama neden oldu. Okulda olduğu gibi şimdi iş yerinde de hakkımı yiyenlere ya da sessiz olduğum için bana kaba davrananlara karşı sesimi çıkaramıyorum.