Evlenmeyi düşündüğüm kız arkadaşım ev işlerinde ve sorumluluk almada bu kadar pasifken ne yapmalıyım?

Kız arkadaşımı çok seviyorum ve evlenmeyi düşünüyoruz. Ama şöyle bir sorun var. Yapılacak her etkinlik öncesi hazırlık konusunda sorumsuz davranıyor. Pikniğe gidilecekse her şeyi ben hazırlıyorum, eşyaları hazırlıyorum, mangalı yakıyorum. Arkama baktığımda ne sofra kuruyor ne de salata yapıyor. Bunları sürekli direterek yaptırıyorum. Yapıyor mu evet yapıyor ama oyuncak bebek gibi oturup acaba ben de ne yapabilirim, aşkım patlıcanlar olduysa bana gönder soyup keseyim bile demiyor. Birçok iş ve sorumluluk bana kalıyor. Eve geliyoruz çantadan bulaşıklar mı çıkacak kıyafetler makinaya mı atılacak hiç oralı değil. Örnek olarak sahile gidiyoruz. Tüm ağır yükleri yükleniyorum. Arabadan bir şey alınacaksa sıcak ve uzak olduğu için ben gidiyorum. Döndüğümde aldığımız o kadar çerez meyveler poşette duruyor. Ata erkillik yapmıyorum ama uğruna her şeyi yaptığım birinden doğranmış bir meyve uzatılması erkek olarak beni çok mutlu ederdi. Bir ülkeye ya da şehre gezmeye gidiyoruz her şeyi ona yönelik yapmama rağmen rahat etsin diye ne kadar zor şey varsa yüklenmeme rağmen kendi kıyafetlerini toplayıp benim kıyafetlerime elini sürmüyor. Hangover yaşasa ben ona ne iyi gelecek diye çırpınıp bir şeyler hazırlarken onun bu konularda hiç düşüncesi yok. Belki yanlış düşünüyorum ama evi çekip düzelten de kadın değil midir? Ben yemek yapan, temizlik yapan birisiyim. Çalışanlar olarak yarı yarıya olayına da kabulüm ama evin kadını olarak bu tarz şeylerde öncülük etmesini isterdim. Hatta beni yönlendirmesini ve evdeki sorumluluğun çoğunu üstlenip dışarıda ya da taşınacak her şeyde beni kullanmasını bile isterdim. Yani somut olarak piknik eşyalarını hazırlasa ben onları taşısam. Onun için ateşi yakıp yemeği hazırlasam o da karşımda tatlı tatlı salata yapsa bu manzara için ölüp bitiyorum. Bu konuları defalarca kez konuştum. Ailesinden görmediğini bu davranışları gösterecek bir ailesi olmadığı için de edinemediğini söylüyor. Evet gerçekten haklı tanıdıkça bunu öğrendim gerçekten görmemiş kötü niyetli birisi değil gerçekten bu aile bilincinde büyümemiş. Ama işte ben yol gösteriyorum. Dileklerimi ve rahatsızlığımı belirtiyorum. Ailemiz gibi olmamıza gerek yok her ikimiz de görmediğimizi birbirimize gösterelim istiyorum. Hep bir gelişme ışığı görüyorum ama yeterli hızda değil. Sahil olayını anlatıp rahatsızlığımı anlatıyorum ve bu piknik olayı da benzer olmasına rağmen gene patlıyoruz. Yani gelişme çok yavaş da olsa oluyor diye her durumda ben bu konuları konuşmak mı zorundayım? Şu çağda bilmedikleri hiçbir şey yokken bir insan nasıl yemek yapmayı bilmez? Daraldım. Birbirimizi çok seviyoruz artısı olduğu çok nokta var ve onunla bir hayat kurmak istiyorum. Ama bu sorunları çözmeden de evlenmek beni korkutuyor. Ne yapmam gerektiği konusunda hiçbir şey bilmiyorum. Deneyimlerinizi merak ediyorum.