Neden kadınların çocuk yapmama ya da az çocuk yapma kararı bu kadar yadırganıyor?

Bence bir insanın çocuk yapıp yapmama kararı tamamen kendi hayatı, psikolojisi ve maddi durumuyla ilgilidir. Dünyada artık mesele sadece “çok çocuk yapmak” değil, sağlıklı, mutlu ve bilinçli bireyler yetiştirebilmek. Ekonomik şartlar ortadayken, insanlar kendi sınırlarını bilip “Ben buna hazır değilim” diyorsa bu bencillik değil, aksine büyük bir sorumluluk bilincidir. Sırf toplum istiyor diye çocuk yapmak yerine, gerçekten isteyerek ve ona iyi bir hayat sunabilecek durumdayken çocuk sahibi olmak çok daha mantıklı. Kimisi kariyer ister, kimisi özgür bir hayat ister, kimisi anneliği hiç istemez; bunların hepsi normaldir. Kadınların hayatını sadece “anne olmak” üzerinden değerlendirmek çok eski bir bakış açısı. Bir kadın çocuk yapmadan da mutlu, başarılı, dolu dolu bir hayat yaşayabilir. Az çocuk yapmak ya da hiç yapmamak dünyanın sonu değil; bilinçsizce, düşünmeden çocuk yapmak zaten hem aileyi hem çocuğu yoran taraf oluyor.

çünkü insan türü yaşlanıyor bu da böyle giderse 30-40 yıl sonra toplumların yok olmaya başlaması demek işçi veya kalifiye çalışan bulamamak demek yalnızlığın dayanılmaz noktalara ulaşması demek

Evlenmeden bu düşüncesini açıkça karşı tarafa belirtip o şekilde kabul gören hiç bir kadını yadırgamıyorum. Açık olmak önemli bu konuda. Karşı tarafa söylenmeli.