Bizim bir ihtimalimiz kalmadı, değil mi?

Görücü usulü nişanlandık. Başta birbirimizi sadece akrabalardan tanıyorduk, iletişimimiz resmiydi ama zamanla yakınlaştık. Güzel hissettiğim anlar oldu, bazen bana değer verdiğini hissediyordum. Gelecek planları konuşunca bağ kurduğumuzu düşünüyordum.

Ama ilişki boyunca hep bir zorluk vardı. Farklı ülkelerdeydik ve iletişim çoğunlukla mesaj üzerindendi. Duygusal yakınlık, ilgi ve netlik zamanla eksildi. Fazla ilgi bekleyen biri değilim ama sürekli ertelenmek yormaya başladı. O daha içine atan, rahatsız olduğu şeyleri konuşmayan birine dönüştü. Çalışırken yazmamasını anlayabiliyordum ama normal zamanda da uzak hissediyordu.

En çok zorlandığım şey, sanki ilişkiyi biz değil aileler yönetiyordu. Sorun olunca birbirimizle değil ailelerle konuşuyorduk. Barışmalar bile onların baskısıyla oluyordu. Ben konuşmaya çalışınca çoğu şey yarım kalıyordu. Zamanla ilişkide yalnız hissetmeye başladım. Buluşmak konusunda da çekingen davranıyordu, aileler uygun görmez diye geri duruyordu. Kaç aylık nişanda toplam 2 gün ancak yüz yüze görüşebildik.

Ben okuyup çalışıyordum, hayatımı değiştirecek bir evliliğe hazırlanıyordum ama bazen bunu önemsemiyormuş gibi hissediyordum. Aylar sonra konuşacağız diye beklerken ertelendiğim oluyordu. Önemli zamanlarda cevap vermemesi ya da kaybolması beni kırıyordu. Sürekli bekleyen, anlamaya çalışan taraf benmişim gibi oldu. Çevrem de “yuvayı dişi kuş yapar” diyerek her şeyi benim sırtıma yükledi.

Başta boşanma konusu açmamız da güveni bozdu. Sonrasında ne zaman sorun anlatsam ayrılacakmışım gibi tepki vermeye başladı. Zamanla aileler baskıyı artırdı, ben psikolojik olarak çöktüm. “Namussuz musun, aldattın mı?” gibi şeyler bile duydum. O ise bazen “istersen yine evleniriz” diyordu ama telefona bile çıkmıyordu.

Ben de mükemmel değildim. Güvensiz hissettikçe daha kırılgan oldum, çok şeyi içime attım. Şu an soğumuş hissediyorum ama hâlâ kafam karışık. Çünkü kötü biri olduğunu düşünmüyorum, sadece ilişkiyi yürütme şekli bana çok zarar verdi.

Sizce bu ilişki tamamen bitmiş gibi mi duruyor yoksa iletişimsizlik ve aile baskısıyla yanlış yönetilmiş, çok yıpranmış bir ilişki gibi mi?

Bizim bir ihtimalimiz kalmadı, değil mi?
Cevapla