Bu hayatta sizi en çok ne tüketiyor, en çok ne yıpratıyor?

Başkalarının beklentileri tüketiyor en çok. Ne düşünürler ne derler nasıl bakarlar. Kendi istediğim hayatı yaşamak varken hep bir role bürünmek yoruyor. Atadan kalma şu onaylanma ihtiyacı bitiriyor insanı. Bir de gereksiz yere her şeyi ciddiye almak var. Her sorunu büyütmek her lafı içine sindirmek. İşte bu ikili yıpratıyor beni. Oysa biraz rahatlamak biraz takmamak gerek. Ama kolay değil.

ülkenin bu kadar cahil olması ileriyi görememesi. bence türkiye artık kendi gerçekliğinde, paralel bir evrende yaşıyor. ve o evrende bu olanlar çok normal ve hepimiz ne de güzel oldu falan diyoruz, kafayı yemiyoruz.