Eskiden çok içime kapanık, asosyal biriydim. Sonra değer verdiğim, güvendiğim insanlar kırdı beni. Şimdi ise karşıma çıkan insanlarla konuşuyorum, flört ediyorum ama çoğunda dış görünüş bile ilgimi çekmiyor. Sadece kafa dağıtmak, birileriyle vakit geçirmek, dost hissetmek için konuşuyorum.
Aslında bir yanım hâlâ insan bağlanmayacaksa neden birine zaman ayırır ki? diye düşünüyor. Buna rağmen neden sürekli biriyle konuşma ihtiyacı hissediyorum, onu da bilmiyorum. Üstelik güvenmekte zorlanırken ve hayatımda ailem ile arkadaşlarım varken.
Belki de insan bazen gerçekten bir ilişki değil, sadece anlaşılmayı, boşluğunu susturmayı ya da yalnız hissetmemeyi arıyordur. Ama yine de kendi kendime sormadan edemiyorum acaba bende bir sorun mu var?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer