Her şey bu kadar zorken yaşamak gereksiz değil mi?

İntihar etsem mi diye düşünüyorum

Her şey bktan gitmeye başladı hayatimda, calissam da olmuyor.

Değil evet. En azından sosyal olacagim ne ortam önerirsin kız arkadasim erkek arkadasim olsun istiyorum. Üni hayatımda öyle olgun tipte kişi bulamadim.

Kanser hastası çocuklara gönüllü oldum acaba benim gibi ince dsunceli kişilere orada ulaşma sansim var mıdır?

Sence sezgilerimiz bize karsimizdaki insanla ilgili net şeyler söyler mi? Mesela birini kötü bir konuma koymak istemiyorsun ama iki kere de gorussen üç kere de gorussen hislerin, sezgilerin doğru değil diyorsa o insanı tanımaya devam mı etmek gerekir sevmek için?

Ben hep bunu yapıyorum o aşamayı geçmiyorum ve o insanla konuşmayı kesiyorum, insan rahatlıyor ama insanlara karşı toleransim düşük mü diyorum problem bende mi acaba diyorum ama doğru insan da seni mağdur etmez, hzuur verir derler ya

Gittiğim kursta bir kız vardı. Uluorta babası hakkında evin beyi biz olduk, babam prenses fslan diyordu. Ben bilgisayards tasarim yaparken beni yönlendirmeye çalışıyordu falan ama bazı kızlar vardır ya seni yönetmeye çalışır rahatsızlık duyarsin arkadaş ortamında falan.

Hocadan yardım istediğimde "hoca gösterdikten sonra ben de yaparım" tarzı imalari oluyordu.

Başka bir kursta da iki erkek vardı ben onlarla konuşmak istiyordum sıcak yaklaşmaya çalışıyordum onlar ders bitmeden önce birbirlerine kaş göz yapıp "hadi gidelim" derlerdi. Bunlarin anlamsız ve saçma oldugunu biliyorum ama gerçekten bunları tolere mi etmek lazım yoksa gerçekten benim gibi ince düşünen ortamdaki diğer kişilerin de nabzini tutabilen iyi niyetli birilerini mi bulmak lazım diye düşünüyorum, ya da her insanin birbirini bu kadar onemsememesi normal olan midir acaba bunu sormak istiyorum sana

Çok uzattim sohbeti ama bunlara yorumunu merak ettim konuyu kapatacagim cevabindan sonra. Bu kurslar bitti ama kafamda bunlar kaldi

Teşekkür ederim sohbet için, senin de karşına iyileri çıkar umarım