Hayat bu kadar zor olmak zorunda mı?

bazen insanlara bakıyorum da çok şanslılar.. şans benden hariç herkes de var sanki.. arkadaşlarıma bakıyorum ailelerine bakıyorum hepsi çok mutlu, iyi anlaşıyolar, paraları ve huzurları var.. benim ne doğru dürüst bir ailem, ne huzurım, ne mutluluğum nede param var.. hepsinde bişeyler eksik hep.. berbat geçen çocukluğum yüzünden tüm hayatım ve tüm eğitim hayatıöm alt üst oldu.. insanların gözün de hep küçücük kalmaktan yoruldum.. yanımdan geçen herkese bir gülücük veriyorum. . çünkü bana kalırsa herkes iyi herkes güvenilir.. herkese güvene bilirim.. belki diceksiniz banane senin hayatından burada mı sergiliyosun falan diye.. yok mu azıcık da olsa beni anlayan biri? ne de olsa hepimiz insanız.. kendimi kalabalık ortamlardan hemen dışlıyorum ama neden? kim girdiyse hayatıma hep kavgayla çıktı hep güvenimi sarstılar.. kendi çıkarları için beni kullandılar.. kötü bir insan da değilim çirkin de değilim öyle.. oysa insanlar dış görünüşe bakmaz mı hep? namaz kılıyorum tesettürlü biriyim ama allaha sesimi henüz duyuramadım.. kendime faydam olmadan başkasına faydam olamaz mı? amaan buraya niye yazıyorum ki hepiniz sayıp sövceksiniz özelini niye buraya paylaşıyosun diye.. Neyse Özür dilerim