Siz de benim gibi hayattan anlam bulmakta zorlanıp hiçbir şeyden tat alamıyor musunuz?

Evet bazen ben de hissediyorum. Her şey çok hızlı tüketiliyor, anlamı kalmıyor hiçbir şeyin. Eskiden keyif aldığım şeyler şimdi zoraki geliyor. Ama bence bu bizimle değil, bu çağın hastalığıyla ilgili. Bereket kaçmış gibi gerçekten. Yine de ufak şeylerde takılıp kalmamak lazım, mesela bir kahve, bir dost muhabbeti, bir eski şarkı... Belki bütün hayat değil ama bir anı yakalamak yetiyor bazen. Yalnız değilsin.

Kendimi kapadım...
İş ve ev arasında gidip geliyor. Okuyor araştırıyor ve dinliyorum...
Bahsettiğin üzere bir sahte seraba aldanıpta anlamsız bir akıntı içinde kaybolmak yerine kaliteli bir yalnızlık bana kâfi.
Temelde zaten kötüye giden ekonomi, ülke sorunları, yokluk sıkıntı öte yanda dengesiz bir gelir eşitsizliği...
Bu yoğunluğun içinde ne kadar iyi ve normal kalabilirsen o kadarı yeterli

Her şey anlamsız çünkü bir şeyin anlam kazanması için o şeyin sonsuz olması lazım her şeyin anlamsız geçici olduğunu anlayan insan hayattan zevk alamaz ama her şey geçici anlamsız diye kendini stres ve depresyona sokmaması lazım anı en güzel şekilde yaşayıp hayatına devam etmesi lazım insan