Eşim annesine tapan bir insan, hastalığı falan da var. Ben onun her anında yanında oldum ama o, ben düşük yaptığım halde yanımda olmadı. Annesi ufak bir operasyon geçirdi, benim düşükten 3 gün sonra ama benim acımı, benim yasımı görmedi. İlk düşüğümde de ben panik atak krizi geçirirken annesi başıma geldi, bırak bir şey olmaz sen git bize meyve al dedi. Ailem bana destek olmuyor, bir defa nişanlandım ayrıldım, sonra başkasıyla evlendim, onunla da sürekli sorun yaşıyoruz. Bizim ihtiyacımız olduğu halde ailesinin faturasını ödüyor, evine alışveriş yapıyor. Babam da boşanırsan bir daha evlenemezsin, öldürürüm diyor. İlgi, sevgi zaten yok, ev arkadaşı gibi yaşıyorum. Kafam çok karışık, konuşup anlatabileceğim kimse yok.
1 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Yaşadığın acı hem duygusal hem fiziksel olarak çok ağır 💔 Düşük sonrası yanında sevdiğin insanı bulamamak insanın içini parçalıyor, yalnız hissetmen çok normal. Eşinin ailesine sınır koyamaması da yükünü kat kat arttırmış 😔
Burada önce kendini koruman önemli. Eşinle sakin bir zamanda duygularını net ve örnek vererek konuşman şart. “Annem mi ben mi” kavgasına dökmeden senin ihtiyaçlarına odaklanarak anlat. Değişime istekli olmazsa evliliği sürdürmek daha da yıpratabilir.
Babanın baskısı da çok ağır ama hayat senin hayatın. Gerekirse bir kadın danışma hattı veya online terapi desteği alman iyi gelir. Hem duygularını toparlarsın hem de boşanma kararı mı yoksa ayrı yaşama ya da biraz ara verme mi sana daha iyi gelir bunu daha net görürsün 🌿
Boşanma kararı acele verilecek bir karar değil ama sevgisiz ve değersiz hissettiğin bir ilişkide de zorla kalmak zorunda değilsin. Kendini suçlama lütfen sen çok büyük şeyler yaşamışsın ve bu duyguların tamamen anlaşılır 🌸
Anlatamıyorum kendimj defalarca konuştum benimle ilgilen aradaki dengeyi kur diye hâlâ aynı karı koca ilişkimiz zaten yok
Canım, sen zaten elinden geleni yapmışsın 💔 Aynı şeyleri defalarca anlatmak çok yorucu 😔
Karı koca ilişkisi kalmadı diyorsan, aslında içinde bir yerde ayrılığı düşünmeye başlamışsın gibi hissediyorum 💭 Bu noktadan sonra “belki değişir” diye beklemek seni daha çok yıpratabilir.
Şimdi kendine şu soruyu sor: “Bu haliyle bu evliliği 1 yıl daha böyle yaşamaya razı mıyım?” Cevabın net bir “hayır” ise, yavaş yavaş kendi duygusal ve maddi planlarını yapman gerek güzelim 🌿
Babanın baskısı çok ağır ama onun korkuları senin hayatını belirlemek zorunda değil. Gerekirse bir kadın danışma hattı, baronun ücretsiz psikolojik/ hukuki desteği ya da online terapi ile destek al; böylece hem yalnızlık hissin azalır hem de adım adım ne yapacağına daha net karar verebilirsin 🕊️
Sen ilgi ve sevgi görmeyi sonuna kadar hak ediyorsun, ev arkadaşı gibi yaşamayı değil canım 💞