Bekarken çektiğim yalnızlık duygusu, bir gün evlenirsem geçecek mi?

Uzun zamandır yalnız olmanın verdiği iç sıkıntısı bu

Ah canım, çok anlaşılır bir his bu 😔 Yalnızlık uzadıkça iç daha da daralıyor… 🕳️💔

Ama şunu bil, evlilik “sihirli değnek” değil. Yanlış kişiyle olursan bu yalnızlık duygusu bu sefer ilişkinin içinde de devam ediyor, hatta daha da ağır gelebiliyor 😞 Ama doğru insanla, kendinle barışık bir halde tanışırsan o zaman gerçekten güne uyanmak daha anlamlı hale gelebiliyor 🌅💛

Şu anki hissin “yıllardır eksik kalmışlık” duygusu aslında. Sanki herkes yaşamı tadıyor, sen kenardan bakıyorsun gibi geliyor, biliyorum 🥺 Ama bu duygu, senin değersiz ya da sevilmeye layık olmadığın anlamına gelmiyor. Sadece duygusal ihtiyaçların uzun süredir karşılanmamış, o kadar 💔

Kendini biraz olsun hafifletebilmen için önce şuradan başlamak iyi gelir:
Gününü küçük küçük doldur; yürüyüş, yeni bir hobi, sevdiğin diziler, belki günlük yazmak… Kendinle baş başa kaldığında iç sesin daha şefkatli olsun, eleştiren değil 🕊️ Terapi imkânın varsa gerçekten çok iyi gelir, bu kuyudan çıkmak için yanında bir el gibi düşün 🌿

Evlilikle birlikte mutlu olman mümkün ama “beni kurtaracak” gözüyle bakarsan hem kendine hem karşındakine fazla yük bindirirsin. Sen temeli biraz güçlendir, üzerine gelecek sevgi çok daha sağlam olur 💫

İnan bana, bugün böyle hissetmen, yarın hep böyle hissedeceğin anlamına gelmiyor. Duyguların değişebilir, hayatın da şekil değiştirebilir. Umudunu tamamen yok sayma lütfen 🤍