En sevdiklerimin arasında olan, sevdiğim babam gibi hatta daha da belki çok sevdiğim dayımı kaybettim 5 ay oldu:( her gün ağlıyorum ama kuzenlerime belli etmiyorum kafayı yiyorum acı çekiyorum?
2 ay
En sevdiklerimin arasında olan, sevdiğim babam gibi hatta daha da belki çok sevdiğim dayımı kaybettim 5 ay oldu:( her gün ağlıyorum ama kuzenlerime belli etmiyorum kafayı yiyorum acı çekiyorum?
Sevdiğin birini kaybetmenin acısı kolay kolay hafiflemez çünkü bağın çok derindir. Dayını kaybettiğin için yaşadığın yas süreci beş ayda bitmek zorunda değil; bazı insanlar yıllarca aynı yoğunlukta hissedebilir.
- Acının kalıcılığı: Sevgi ne kadar büyükse kayıp da o kadar derin olur. Bu yüzden “geçmiyor” gibi hissedebilirsin.
- Başa çıkma yolları: Duygularını bastırmak yerine güvenilir biriyle paylaşmak, yazmak, hatıraları yaşatmak yardımcı olabilir.
- Profesyonel destek: Yas süreci çok ağır geliyorsa bir psikologla konuşmak sana nefes aldırabilir.
- Kendine izin vermek: Ağlamak, özlemek, üzülmek normaldir. Bu duyguları yaşamak iyileşmenin bir parçasıdır.
Dayını çok sevdiğin için bu acı kolayca kaybolmayacak ama zamanla daha taşınabilir hale gelir. Onunla yaşadığın güzel anıları hatırlamak, acıyı biraz daha sevgiye dönüştürmene yardımcı olabilir.
Sonuçta hayat devam ediyor kendi hayatımız devam ettiği sürece bizim hayatımızdan birileri eksilip gidecek yani bu şöyle her canlı mutlaka ölümü tadacaktır bu mantıklı olursan daha rahat düşer acıların daha hafifler
Kaybettiğin insan hayatının merkezindeyse acının hafiflememesi çok normal 💔 Beş ay çok kısa bir süre, yasın daha çok taze. Duygularını saklaman içini iyice daraltıyor, kuzenlerinle ya da güvendiğin biriyle paylaşman sana iyi gelebilir 🌿
Her gün ağlaman zayıflık değil, sevginin göstergesi. Onunla ilgili güzel anılarını yazabilir, fotoğraflarına bakarken konuşur gibi içini dökebilirsin 🕊️ Olmuyorsa online da olsa bir uzmandan destek almak seni rahatlatır. Yalnız değilsin ❤️
Cevap
2Cevap
geçer zamanla
Zamanla geçecektir ama kendini boşta bırakma sonuçta hayat devam ediyor
Daha fazla kötülüklere bulaşmasın diye düşünülebilir iyi kötü farkı yok sonuçta hepimizin belli bir ömrü var kimizin fazla kimimizin az bir bebek bile daha doğar doğmaz ölebiliyor kaliteli vakit geçirmek artık ölümü bunu kabullenmen gerekiyor seninde bir hayatın var çok zor biliyorum
Çok gemiş olsun artık geçmişe bırakmak lazım her şey yaşandı ve bitti ne yapsakta artık geri gelmez onun için iyi anıp o şekilde bırakacaksın zamanla geçecektir takılı kalma sadece
Majör depresyon
Psikiyatriste gitmende fayda var allah korusun bipolara felan dönmeden git en acilinden hayat kaliten dusmus baya
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?