Yalnızlıktan kurtulmanın bir yolu var mı acaba gün içinde cafeye, parka, alışveriş merkezine gidiyorum ama kimseyle sosyalleşemiyorum sanki dünyada bir tek ben yaşıyorum gibi hissediyorum ve bu bir döngü haline geldi
Yalnızlık döngüsüne sıkışıp kalmak normal mi, sosyalleşmeyi nasıl başarabilirim?
Kanka ben de öğleyim... Bu benim tercihim... eş dost arkadaş sevgili flört erkek ve ya kız arkadaş yok hayatımda. Memnunum ve en önemlisi huzurluyum...
Kankam ben mutluyum demedim... Zaten mutlu olmak önemli değil benim için... Huzurluyum yazdım... Ben hayatıma birini alıp benim hayatımı tasarlamasını istemiyorum... ben huzurlu olmak istiyorum ve huzurlu olduğum için memnunum...
Ya doğru diyon ama ne bilim örnek ben o huzuru bulamıyorum birşeyler yaparsın mutlu olursun ama sonuç hep başa dönüyor yoksa yalnız kalmaninda güzel tarafları var kafa dinliyon kimse seni rahatsız etmiyor ama işte bir süre sonra :(
32 yaşımdan yalnızım ve 39 yaşım var... Bazen düşünüyorum da keşke hiç bulaşmasaydım... Öğle gece kulübü felan karı kız peşinde koşan biri değilim... özgürlükten kastım da ger gün biriyle yatmak değil... şunu bilirim son 7 yılda gerçekten kendi hayatımı huzurla yaşamışım... bundan sonra bir ömür de bu şekilde yaşarım...
Bile isteye zor da olsa gece çalışıyorum. Gececilik zordur uykusuzluk feci bir şey. Ama gündüz full uyumak gece de kimse olmuyor genelde çoğu insan uyur... telefonum çalar ya ailem anne babam arar ya da turkcell kampanya hakkında haber vermek için arar ya kurye ya da kargocu arar... kimse de niye telefonu açmadın diyi8 trip atmaz bana...
Ya reisim bu çok kötü bir durum aslında neden birileri seni düşünmesin yani öldünmü kaldinmi yaşiyonmu iyimisin insan oğlu doğasi gereği zayıftır yani bizde insanız bizde yani herşeyle mücadele edemeyizki insan ait olmak istiyor çünkü yalnız olunca sanki bir nesne gibiyiz gibi bir şey hani ot gibi yaşamak gibi bişey ya
Kankam başkasına ait saksıda ot olmaktansa tek başına ot olmak daha iyi... Açık söğliğim hayatımda ola bildiğince huzurlu yaşamak için kadınlarda uzak duruyorum ve çok güzel işe yarıyor. Dediğin gibi düşüp ölsem kimsenin haberi olmayacak. Cinsel hayat sıfır ve her işimi kendim yapıyorum. Gelecek yok yani çocuk açıdan soyadımı taşıyan biri olmayacak ama yine de bu gün için çok huzurluyum...
Bu bende de var. O yüzden sadece internetten yazanlarla konuşuyorum. Sevgili de bulamıyorum. Bunun sebepleri toplum olarak birbirimizden uzaklaşmamız. Güvenimizin kalmayışı. Bir de düzenli bir yere gidip gelmen lazım. İş diyeceğim ama iş yeri yeterli değildir. İş yerinde de iyi arkadaşlıklar olmuyor işin içine menfaat giriyor. Yeni hobiler edinmeli. Yeni hobiler edinecek zaman ve paraya sahip olmak lazım. O hobiyle ilgilenen insanlarla bir araya gelebilmek lazım. Mesela dalma hobiniz olsun. Facebooktan veya instagramdan şehrinizdeki dalgıçlık kulüplerine üye olmak onlarla takılmak. Öyle yerlerde insanlar daha kolay sosyalleşir çünkü amaç odur. Ama dediğim gibi zaman ve para gerekiyor.
Evet doğru diyorsun internetten tonla kişiyle konuştum ama para avciliği ve sanal arkadaşlik rezalet derecede hayat gerçekten zor para kazanmak daha zor hobilerim var ama işim sabit olmadiği için pek zamanım olmuyor
Seninle aynı durumdayım hatta sen=ben diyebilirim. Sıkma canını. Bu, bu dönemin herkese yaşattığı bir şey. Zaten işimiz sabit değil. Sabit olmadığından her an kapı önüne koyulmaktan korkunca adam gibi ileriye dönük bir şeyler için adım atamıyoruz. Sürekli ne olacak diye bekliyoruz. O yüzden de sosyalleşemiyoruz sevgili aşk evlilik olmuyor. Bir tatil planı bile yapamıyoruz.
Bu döngü çok tanıdık ve kesinlikle yalnız yaşadığın bir durum değil 💛 O kalabalığın içinde yapayalnız hissetmek içini kemiriyor biliyorum.
Küçük ve kontrollü adımlar işine yarar. İlgi alanınla ilgili kurs, spor grubu, kitap kulübü gibi yerlere katılmak tanışmayı kolaylaştırır 🧩 Yüz yüze zorlanıyorsan önce çevrim içi topluluklardan başlayıp sonra buluşmalara geçebilirsin.
Kendine “sohbet başlatma hedefi” koy. Mesela bugün sadece bir kişiye “selam bu koltuk boş mu” demek bile başarıdır ☕ Zamanla beynin bu duruma alışır ve kaygın azalır.
Sosyal beceriler doğuştan gelmiyor öğreniliyor. Utangaçlığın seni tanımlamıyor sadece şu anki halin. Küçük ilerlemelerin değeri büyük unutma 🫶✨
Ya alişiyorsun orada sorun yok kendinide kandırıyorsun ordada problem yok ama bir süre sonra konuşamiyorsun üzgüven zaten yerlerde sonra etrafında kimse kalmayınca aciz ve çaresiz hissediyorsun sonra aşşalik kompleksi işte :(
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
