Ben kadersiz miyim?

Daha 21 yaşındayım. Üniversiteye gidemedim ne maddi imkânım var ne de şartlarım el veriyor. Evden çalışmak istedim ama abimin şiddeti ve bitmeyen hareketleri yüzünden bunu da yapamadım. Evdeki bütün sorumluluk da benim üzerimde yemek, temizlik, her şey.

Para vermedikleri için çalışayım dedim. Bu sefer de hem ev işleri hem ders hem iş bir arada çok ağır geldi. Evde kendi imkânlarımla ders çalışmaya kalktım, bu sefer de ev işleri aksayınca duymadığım söz kalmadı. Abim de normal bir birey değil kırıyor döküyor şiddet uyguluyor raporlu biri bizler gibi biri değil.

Şimdi kendime şunu soruyorum: Ben üniversiteye gidememiş, meslek sahibi olamamış biri olarak çok mu eksik biriyim? Oysa el becerim çok iyidir. Görsel zekâya sahibim gördüğüm şeyi hemen kavrarım, çabuk öğrenir ve kolay kolay unutmam. Biri bana bir şeyi nasıl yapacağımı gösterse hemen öğrenirim. Ama sonuçta yine aynı noktaya geliyorum

Üniversiteye gidememiş, meslek sahibi olamamış biriyim. Bu beni değersiz mi yapar? Bazen şartlar olmayınca olmuyor. Ve bazı şeyler, birinin akıl vermesiyle ya da öğüt vermesiyle de çözülmüyor.

Güncellemeler
2 ay
Benim babam esnaf aylık 60 kazanıyor ama bana verdiği sadece 20 lira size yemin ederim
Bu evde çalışmayana para yok diyor baba destek çık teşk kitabı alayım sınava gireyim dedim ya bakarız dedi gerisini getirmedi ya da sadece sustu cevap dahi vermedi
Güncellemeler
2 ay
Benim amacım soruma cevap bulmaktı
Gelipte kötü niyetle yazmaya lüzum yok
Bir arayışta olsa idim buradaki başlık farklı olurdu
Sevdiğim de var Allah'a Şükürde ondan başkasını istemiyorum
Mesafe içerisinde saygıyla kendi yaşantımdaki sorumu sordum o kadar. Lütfen amaç dşı yazmayın.
Ben kadersiz miyim?
Cevapla