Boşandıktan 3 yıl sonra hâlâ yalnızlık ve travmayla nasıl başa çıkabilirim, kendimi nasıl iyileştirip hayata devam edebilirim?

Eski eşim herkese yalanlar söyleyen, çevreme aileme sürekli beni küçük düşüren biriydi. Onunla bir ortama girmeye utanıyordum. Kiminle ne konuşulur düşünmez, ağzından çıkanı bilmez biriydi. İlkokul terk bir adamdı. Sevgilimden ayrıldığım bir buhran döneminde acı çektiğimi bilerek yaklaştı bana. Mutlu edeceğine dair sözler verdi. Evlilikte cinsel şiddet, fiziksel şiddet gördüm. İçkisi yoktu sigara içiyordu. Öfke kontrol sorunu vardı. Fanus içinde yetişmiş biri gibiydi. Ailesi olmadan hiçbir şey yapamıyordu. Özgüveni yoktu. Onu özgüven sahibi yaptım, insanların yapamazsın dediği şeyleri yapabileceğini gösterdim. Bütün kötü günlerinde yanında oldum. O beni dövdüğünde terk etmedim. Ama ben ona bir tokat attığımda evi terk edip gitti. Ayrılacağız dedi, çocuğumuz da vardı. En sonunda çocuğumu almak istediğinde boşanma davasını ben açtım. Kucağımda küçük bir bebek, bir sürü acı, dökemediğim gözyaşları, kursağımda heveslerle dik durdum, davamın arkasında oldum. O, son iki hafta kala barışma teklifi yaptı ama geri çevirdim. Çünkü beni sevseydi gitmeyeceğini biliyordum. Hiçbir zaman ailesi olamadık çocuğumuz ile ben. O hayatına birini almayı düşünüyor. Ben yalnızlıktan tükendiğimi hissediyorum. Ben de istiyorum ki biri olsun. Artık yoruldum. Sadece sevilmek istiyorum. Bunları nasıl atlatırım bilmiyorum. Hiç yaşamadığım bir yas var içimde. Çocuğum için dökmeyi bıraktığım gözyaşlarım sanki içimde göl oldular. Bu halde birine iyi gelir miyim bilmiyorum. Kendimi nasıl iyileştiririm bilmiyorum. Biri bir şey söylesin lütfen. Güçlü olduğumu söylüyor herkes. Kimse bana güçlü olmak istiyor muyum sormuyor bile. Ahım yerde kalır mı bilmiyorum. Sadece böyle ölmekten korkuyorum.

Boşandıktan 3 yıl sonra hâlâ yalnızlık ve travmayla nasıl başa çıkabilirim, kendimi nasıl iyileştirip hayata devam edebilirim?
Cevapla