Beni Allah korkusuyla yetiştiren anne babamın ellerinden öperim?

Babam küçüklükten bize aşılardı. Herhangi bir canlıya zarar vermenin Allah katındaki cezasını, kul hakkının affedilmeyecek olduğunu, ebedi cehenneme sebep olduğunu. Ne ben ne kardeşlerim evdeki böceği bile görüp öldürmeyiz. İncitmeden dışarıya koyarız. Çünkü Allah korkusu var içimizde. Ben her günahı işlerim belki ama asla kul hakkına bulaşmam mesela. Ne birinin malına göz dikerim ne birinin kocasına göz dikerim ne birine iftira atarım ne arkasından konuşurum ne de herhangi birine fiziksel zarar veririm. Bakın alkol içerim açık giyinirim ama bu Allah'la benim aramda. Bunun yine tövbesi var, fakat birinin malına canına zarar verdiğin anda o Allah'la senin aranda değil, kul'la senin aranda oluyor, ondan helallik alamadığın anda geçmiş olsun, onun tövbesi de yok. İşte bu yüzden evlatlarımızı Allah korkusuyla yetiştirin. Allah'tan korkan bir çocuk okulda 50 kişinin canına kıyar mı.