Bazen hiç evlenemeyecekmiş gibi hissediyor musunuz?

O bende 28 imden itibaren var.
Ve bu büyük oranda gerçekleşecek.
Çünkü bazı şeylerden eminim.
İnsanların asıl istediklerinin ve beklentilerin dilinden düşürmediklerinin olmadığını biliyorum.
Yalnızlığa alıştım.
Tabi benim yanıldığımı gösterme konusunda kendine güvenen , inanmamı sağlayan , güven veren , kendinden emin biri çıka gelirse her şey farklı olabilir.
Ancak bunun olması bir hayli zor olduğunu görüyorum.
Kendi hayatımı bile isteye sevmeyeceğini bile bile ona inanacağımı ve güveneceğimi zannetmesi konusunda kendimi kandırma becerim yok.
Hayat karşılıklı ve eşit derece seven insanlarla yaşandıkça güzel olabilir.
Parayı her şeyin üzerinde tutanlarla değil.

Evlilik konusundaki bu düşüncelerini paylaştığın için teşekkür ederim, ama bence evliliği hayatın tek ve nihai amacı olarak görmemelisin; çünkü asıl önemli olan, bir başkasına yaslanmadan önce kendi ayaklarının üzerinde durmayı öğrenmek, tek başına da tam ve mutlu bir birey olarak var olabilmek ve hayat mücadelesini kendi gücünle kazanma olgunluğuna erişmektir, ancak bu içsel bağımsızlığı kazandığında yapılacak bir evlilik gerçekten anlamlı ve sağlıklı bir ortaklığa dönüşebilir.