Aile baskısı, ikiyüzlü dindar ebeveynler ve başörtüsü yüzünden boğuluyorum, üniversite için nasıl uzaklaşabilirim?

Ya biliyorum herkesin kendine sorunları, dertleri vardır ama bazı şeyler gerçekten illallah ettiriyor ve ben biriyle konuşmasam patlayacak gibi hissediyorum, bunaldım evdeki baskıdan. Annem dini yanlış kullanan bir kadın, babam da sözde nasihat ediyor, yaptıklarını izlediklerini görüyormuşum gibi. Ben normalde başörtülüyüm ama bu akraba baskısı yüzünden oldu, ailem sözde baskı yapmadı, gizliden baskıyla oldu ve ben başta mutlu sandım kendimi, 6 yıl kadar kandırmışım, ailem iyiliğimi düşünüyor diye. Annem milletin ağzındaki kelimeleri, babam da kendini düşünüyor. Annem, akrabalarına gelince ağzını açmaz, kendi akrabalarında çok açık saçık kız var, beni ilgilendirmiyor ama annemin benim hayatımla bu kadar ilgilenmesi bıktırdı ya, beni her şeyden soğutuyor. Ne giysem laf söz, güzel bir şey giyince ama ona kötü gelince erkeğe benziyorsun, yok yaşlıya benzemişsin. Ama ablasının, kardeşinin çocukları saçını bok rengine boyuyor, mini etekler giyiyor, annemin dediği onların kalbi temiz kızım, öyle bakma. Ya sen dalga mı geçiyorsun be, ben insan değil miyim, ben sizin oyuncağınız mıyım, istediğiniz gibi yönlendireceğiniz bir şey miyim? Anneme soruyorum, ya ben sırf saçım için neden yanayım ki mesela, diyorum bir insanın kalbi yetmiyor mu nasıl biri olduğunu anlamaya, akrabalarına gelince iyi diyebiliyorsun ama çocuğuna gelince haram, günah. Gecen kendi kendime saçımı düzleştirdim, odada böyle oturuyorum, telefonla oynuyordum, saçımı açmıştım, başım ağrıyordu topa ağrıtıyor diye, annem şey diyor ne oldu sana kızım ne yaptın kendine, saçınla oynadığın için incecik kalmış. Ne yaptım ya, ne yaptım saçımı düzleştirdim diye, böyle şey mi söylenir, ben amacını bilmiyorum ya sanki. Babam da kısa bir şey giyersem kızım giyme böyle şeyler, uzun şeyler giy, bol etek, elbise bilmem ne. İnanın bana, telefonunda geçmişine baktığım her uygulamada orası burası açık kadınların şovunu izliyor, daha kötülerini bile gördüm, gelmiş bana dinden bahsediyor, yok haram. Sen önce bi kendine bak ya. Neyse, bir de ben üniversite okumak istiyorum da, böyle uzak bir şehre gitmek istiyorum, anneme de açıkladım, sürekli benim hayatımın içine kendini dahil ediyor, orada beni boğmak için, yok siz giderseniz bana da gelmek için bahane olurdu. Keşke iyimser baksaydın çocuğuna, elimin üstünde bile tutardım ama hem çocuğunu kıskanan bir anne, hem çocuğunu kısıtlayan bir baba. Ben ne yapacağımı cidden bilmiyorum, bilmiyorum, bilmiyorum, çok bunaldım bu darlamadan, cidden tükendim artık. Ne yapabilirim bilmiyorum, psikologla mı görüşsem diyorum, onun diyeceği şeyi bile biliyorum, uzaklaş. Ee nasıl yapacağım bunu, nasıl? Derslere olan hevesim bile yok, heves kelimesi bile yok 🥲