Evlendiğinizde anne veya babanız tek kaldığında (sağlıklı ise) onu yanınıza mı alırsınız yoksa tek başına yaşayabilir mi dersiniz?

Teşekkür ederim

Rica ederim

Hayır ben zorundasınız dediniz demedim zaten, yukarıda "Çok istiyorsanız ve yalnız kalmasın istiyorsanız evlendirebilirsiniz" demişsiniz. Ben de bunun bir çözümü olmadığını söyledim.

Hayır, bu dediğin evlendirme meselesi pratikte çoğu zaman çözüm falan değil. Teoride kulağa hoş geliyor olabilir ama gerçek hayatta bu yaşta gerçekten uyum sağlayabileceği, güvenebileceği, huzur bulacağı birini bulmak çok zor. İnsanlar gençken bile anlaşamayıp boşanıyor, kaldı ki belli bir yaştan sonra alışkanlıklar oturmuşken bu çok daha zor. Sırf yalnızlık hissi var diye böyle bir riske girmek çoğu zaman yalnızlıktan daha büyük sorunlar doğurur. O yüzden bunu bu kadar rahat çözüm gibi sunmak doğru bir şey değil.
İkincisi, insan hayatının her döneminde yanında biri olsun isteyebilir diyorsun ama o yaşta insanlar eskisi gibi pek kimseyi çekebilecek durumda değil. Herkes böyle düşünmez. Bazı insanlar belli bir yaştan sonra kendi düzenini, kendi alanını tercih eder. Yani bu bir ihtiyaç olabilir ama herkes için geçerli bir ihtiyaç değil. O yüzden bunu sanki doğal ve tek yönlü bir çözüm gibi anlatmanız eksik bir bakış açısı.
Üçüncüsü, yalnızlıktan rahatsızsanız evlendirin demeniz işte mantıksız. Çünkü burada bahsedilen kişi yabancı biri değil, insanın annesi. Evlat varken, çözümü gidip başka birine bağlamak doğru bir şey mi? Belki kendisi istemiyordur aynen de dediğiniz gibi? Yalnız yaşamayan ama evlenmeyip başını yakmak istemeyen yaşlı teyzeler/amcalar da var. Olması gereken ilgiyi ve sorumluluğu başka birine devretmek demek oluyor bu söylediğiniz.

Ayrıca sen konuyu hep iki uçta ele alıyorsun: ya evlendirmek ya da tamamen tek başına yaşamak. Bunun ortası yok mu? İnsan tek başına yaşayabilir ama bu herkes için geçerli değil. Fiziksel olarak yaşayabilmekten bahsediyoruz, bir telefon kadar uzak olmaktan değil. İnsan yaş aldıkça en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri de kendi evladının ilgisi, yakınlığı ve kendini yalnız hissetmemesidir. Bunu bir “hayat arkadaşı buluruz, çözülür” mantığıyla değerlendirmek fazla sorumsuzluk olarak kalıyor.

Eğer siz öyle yapacaksanız bu sizin tercihiniz tabii ki, kimseye bir şey dayatılamaz. Ama bunu genel bir çözüm gibi sunmak doğru değil. Çünkü evlilik herkes için uygun ya da mümkün bir şey değil, hele ki bu yaşta gerçekten uyumlu birini bulmak zor. O yüzden benim annem ya da babam hayatta olsa, hastalığı dahi olmasa eşimle beraber yaşarım. İster kabul eder istemezse etmez ve evlenmez.

gördüm hocam :)

size nasıl seslenmemi istersiniz :D

pekii no problem. d