Sevgilimle 4 aydır birlikteyim ama mutlu değilim, ayrılmalı mıyım yoksa ilişki için biraz daha çaba mı göstermeliyim?

Henüz 4 ay oldu çıkmaya başladığımız ama pek mutlu hissetmiyorum. Pek centilmen biri değil, fiziksel temas kurup süslü sözler söylüyor ama sadece bu kadar, ben söyleyip uyarasıya kadar bana kapı tutup buyur bile etmiyordu, hep önümden gidiyordu, yolda yürürken bile sağa sola direğe çarpmamak için geriden geliyordum. Deyince dikkat etmeye başladı ama insan sevdiği insana karşı böyle bir şeyi başından düşünüp yapmaz mı?

Beni evime hiç bırakmadı mesela, evimi bırak evimin çevresinde buluşmadık bile, ona uzak geliyormuş, bunun hakkında da söylendi ama hep onun yaşadığı yerde buluşuyoruz, ona uzak bana değilmiş gibi. Sevgililer Günü'nde çiçek almayı düşünmüş ama sonra çöpe gidecek diye almamış, neden almadı diye merak edip sormamıştım bile ki polen alerjim var kendisi de biliyor, neden gelip sormadığım halde böyle bir şey der ki, çiçek almazsan çikolata alırsın, dünya üstünde başka verilecek şey mi kalmadı, bilmiyorum. Ve biraz cool takılmaya çalışan biri, kasıntılık yapıyor bazen ve ben böyle insanları hiç sevmem çünkü çok gereksiz görürüm böyle davranışları.

Şimdi madem böyle neden başından çıktın diye sorabilirsiniz, haklısınız ama o bana açıldığında benim ona ilgim vardı bu yüzden reddetmedim ve birbirimizi neredeyse tanımıyorduk, açıldı 2 hafta sonra çıkma teklifi etti, daha yeni tanışmıştık ve ben de hoşlandığım ve başta durumun çok farkında olmadığım için kabul ettim. Ona da demiştim, ilk arkadaş gibi bir bağ kurarsak daha kolay anlaşıp sağlam bir bağ kurabiliriz çünkü ben hızlı olduğumuzu düşünüyorum demiştim, o da tamam demişti ama hiç yapmadı, ben çabaladığım halde işin sadece temas kısmındaydı. Birkaç ay sonra davranışlarından dolayı duyduğum duygusal bağlanma eksikliğinden ve yaptıklarından memnun olmadığımı söylediğimde de pişman olduğunu söyledi ve özür diledi. Ama bir yandan olan oldu ve ben duygusal olarak bağlantıyı kaçırdım ve artık yapılabilecek bir şey değil. Bu yüzden de üzgünüm. Hâlâ da çok seviyorum, çok iyi kalpli ve temiz birisi ama birbirimize uygun değilmişiz gibi hissediyorum. Ortak zevklerimiz de pek yok, müzik zevkimiz olsun hobilerimiz de uyuşmuyor. Ve benim de ona göre eksik olduğum yerler eminim ki var, mesela ben fiziksel temasa değil şakalaşabilmeye, kaliteli sohbet edebilmeye ve değer verildiğimi hissetmeye bakıyorum ama onun için gülümseme görmek ve temasta olmak önemli şeyler, bu yüzden onun sevgisini karşılayamadığımı da hissediyorum, bu açıdan daha iyi birine de layık, ama sonunda kendimi de düşünmem gerekiyor çünkü yaşamımdaki kişi benim ve ben eğlencesine çıkan biri değilim, çıktığım kişi ileride benim eşim olacak kriterde olmalı diye bakarım, bana göre herkes böyle düşünmeli çünkü, ve ben bugüne baktığımda ileride ne yapacak diye düşünüyorum ve cevap bulamıyorum. Kafam çok karışık, üşenmeyip okuduysanız biraz fikir verebilir misiniz, sizce ayrılmamak adına ne yaparsam durumum düzelebilir. Yoksa düzelmeyecek gibi mi, erkeklerin ne düşündüğünü özellikle merak ediyorum çünkü acaba karşı cinste bir şeyi mi anlamıyorum ve kaçırıyorum diye düşünüyorum