Ankara’da komşu tacizi yaşıyorum, taşınmak yerine hukuki haklarımı mı aramalıyım?

Bu deli adamdan bahsediyorum; iş yerimde böyle bir sorunum yok.
Sorunun özü, yaşadığım yerde yatıyor.

Yaşadığım yer iş yerime çok yakın, bu yüzden taşınmakta tereddüt ediyorum; çevre güzel ve komşularımla da hiçbir sorun yaşamadım.
Tek sorun şu adam.

Bilmiyorum, birkaç aydır buradayım ve iş arkadaşlarımı kendi komşularımdan çok daha iyi tanıyorum. Anladığım kadarıyla adam yalnız yaşıyor ama Ankara 'da bu tür durumlarda insanların nasıl davrandığını bilmiyorum.
Sorun şu ki, adam beni takip ediyor ve yakınlaşmaya çalışıyor. Bir keresinde beni kendisiyle restorana davet etmek istedi, ben onu görmezden geldim ama o anlamak istemiyor. Çok kurnaz davranıyor, beceriksizce taciz eden türden biri değil, nasıl gizlice hareket edeceğini iyi biliyor.

Şikayette bulunmak bana acil bir öncelik gibi gelmiyor; bu kişinin nasıl davranacağı belli değil

Ben öğretmenim.
İş için buraya geldim. Böyle bir durumla karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim.
Ankara’nın memurlar şehri olduğu için insanların ciddi olduğunu ve bu tür olayların daha az yaşandığını söylemişlerdi, ama görüyorum ki ben de bunu yaşıyorum.

Gitmek derken neyi kastediyorsunuz?
Az önce taşınmak istemediğimi söyledim ve burası iş yerime yakın. Sadece o adamın tacizine son vermesini ve her şeyin normale dönmesini istiyorum.

Karakterim güçlüdür ama bu adam tuhaf: Birini eve getirmiş gibi davranıp onu bu işe karıştırmayı sevmiyorum.
Bir iş arkadaşımdan sırf benim için bu rolü oynaması ve onu özel hayatıma dahil etmesi için gelmesini istemeyeceğim.
Dediğim gibi, buraya geleli birkaç ay oldu, henüz yerleşik bir sosyal çevrem yok. Güvenilir sosyal bağlar kurmak ve etrafında insanlar olması için biraz zaman gerekiyor.
İki tavsiye aldım, bu iki yolu da deneyeceğim.

Temkinliyim.
Soruyu aslında anonim olarak sordum, belli olmaz.

Hangi anlamda tehlikeli?

20 yıl önce hayat çok güzeldi; komşular aile gibiydi ve insanlar birbirlerine yardım ederdi. Şimdi ise bir komşu bile vahşi bir kurda dönüşüyor.

Evet, sevdiklerimizden uzakta yaşamanın kolay olmadığını ben de düşünüyorum, biliyorsunuz.

Bunu zihinsel olarak anlayabilirsiniz, ancak gerçekten anlamak için deneyimlemeniz gerekir. Neyse ki, çelik gibi bir kararlılığım ve güçlü bir ruhum var, bu yüzden bu sorun çözülür çözülmez çevremde huzur bulacağım. :)) Adam sadece sinir bozucu. Normalde, bir komşu olarak, insan ilişkilerinin değerini ve sosyal çevreye saygıyı bilmesi gerekir. Hiçbir şeyi zorlamamalı veya insanlara dayatmamalısınız; her şey gerçek ve saf niyetle gelir. Kader, her şey yerli yerinde olduğunda gelir. Üzücü olan, tiyatro gösterisi ve kendini diğer kişinin yerine koyamamaktır. Taciz sağlıksızdır ve ona ne tatmin ne de iç huzur getirecektir.

Evet, işimi seviyorum. Çalışmaya devam etmek ve binamdaki komşularımla sosyal barışı korumak istiyorum. Huzurumu yeniden kazanmak için hiçbir şeyi bozmadan en sağlıklı ve etkili çözümleri arayacağım.

Bunu düşündüm ama adaleti bu işe karıştırmak işleri ağırlaştırabilir: Çalışmak ve huzur içinde evime dönmek istiyorum, tek istediğim bu. Neyse ki geçmişte hiç böyle davranışlara maruz kalmadım, bu ilk kez oluyor. Şu anda kendi şehrimde değilim, başka bir yere tayin edildim ve buraya geleli çok olmadı, bu yüzden başımı belaya sokmak ve zor durumlara girmek istemiyorum. Kaosu sevmiyorum.

evet

Bu konuda tavsiyeye ihtiyacım var.
Bu soruyu, bazı görüşler almak ve bu tür sorunları nasıl çözebileceğimi öğrenmek için sordum.
Sizce bu durumu çözüp içim rahat etmem için ne yapabilirim?

Bu konuyu konuşmaya çalışacağım ama başkalarını bu işe karıştırmak pek akıllıca gelmiyor. Dediğim gibi, birkaç aydır buradayım; çalışıyorum ve çoğu zaman eve dönüyorum. Ankara 'daki yaşam tarzına henüz tam olarak alışamadım, çünkü buraya tayin edildim.
Bir yandan apartman yöneticisiyle iletişime geçmeyi deneyeceğim, diğer yandan da sitenin üyelerinden birinin bana gönderdiği Instagram sayfasına bakacağım.
Teşekkürler

Bir bakayım, henüz herhangi bir adım atmadım
Bu sitede tavsiye istedim

Hayır, kesinlikle hayır. Taşındığım gün o adam oradaydı, beni izliyordu. Başlangıçta pek aldırmadım, komşuların yeni gelen kişiye meraklı olduğunu düşündüm; diğer komşular da biraz meraklıydı.
Taşındığım andan itibaren bu adamın tuhaf ve ısrarcı olduğu ortaya çıktı. Örneğin bir keresinde asansöre bindim, o da içeri girdi ve komşuların yaptığı gibi genel konulardan bahsetmeye başladı, bana hoş geldin dedi. Ben nazikçe ve mesafeli bir şekilde cevap verdim ve işime gittim.
Diğer günlerde bir keresinde bana yardım etmek için işime kadar eşlik etmeyi teklif etti, reddettim; bir başka seferde bana bir buket çiçek vermek istedi, reddettim; bir başka seferde de beni restorana davet etmek istedi. Ve ne zaman posta almaya ya da alışverişe insek, garip bir şekilde her zaman oradaydı, nereye gittiğimi izliyor ve gözlemliyordu.
Bana açıkça bekar olduğunu söyledi, ben hiçbir şey cevap vermedim, yoluma devam ettim, kapımı açtım ve bir keresinde eve girdim.

Bir keresinde de tuhaf bir bahane uydurarak beni evine kahve içmeye davet etmişti, ama ben kabul etmedim: Hiç onun evine gitmedim ve o da benim evime hiç girmedi. Aramızda hiçbir şey olmadı; bu komşuma karşı mesafeli ve çok soğuk davranıyorum, ama davranışları tuhaf.