Severek ayrılan, düzeltebileceğini bile bile ilişkiyi bitiren biri gerçekten sevmiş midir?

aslında güzel bi ilişkimiz varıdı beni çok seviyodu sadıktı ağırbaşlı biriydi 4 ay peşimden koşmuştu benimle ciddi düşünüyodu. lovebombing falan da değil ciddi şeylerden korkan bi insanım ve benim bu huyumu bilerek beni yavaşça alıştırıyodu annesiyle tanıştırma planları vardı ciddiydi ilk bir ay öpüşmedik bile beni ürkütmemek için çok kontrollüydü. sürekli yazıyodu tartışmalarımız oluyodu gönlümü alıyodu küs uyumuyoduk bana sus bile demiyodu. sonra bizim kavgalarımız arttı kırılma noktamız ne oldu bilmiyorum ama benim kaybetme korkum ve onun da zaman geçtikçe başlara göre azalan emeği vardı ortada. sürekli benim onu günde bir kere aradığım gibi onun da beni aramasını buluşma teklif etmesini istiyodum sadece çok ekstrem şeyler değil ama sürekli mesaj atıyodu yazmak yerine arayabilirdi sonra bayram zamanı işler yoğun olduğu için çok çalışıyodu kabul ama yazma sıklığı da düştü kavgalarımız arttı çabasını görmek istediğimi söyledim defalarca özür diledi düzelmedi en son kavgalarda aldığım cevaplar “boş yapıyosun” oldu. bıraktım kavga etmeyi yaptığı şeylere tepkisizdim artık. ayrılmayı düşünüyodum ilişkimizi son haftası ilgisi yerlerdeydi çok kavga ikimizi de yormuştu ama taleplerim çok basitti. bayram tatilinde bile çalışmadığı halde düzgün zaman ayırmıyodu bana. dayanamadım bayramın ikinci günü ayrılmak istediğimi söyledim mesajı attım beni aradı 2 saat falan telefonda konuştuk düzelicem diye sözler verdi ayrılmak istemedi ben de en ufak yanlışını görürsem ayrılcağımı söyledim sonra gece ikide “haklısın ben sana ilgi veremedim pişman olucağımı biliyorum ama daha fazla konuşmak istemiyorum iyi geceler he bi de benim bidaha kimseyle konuştuğumu duyamazsın yani hoşlanmam artık kimseden” dedi. uzun uzun mesajlaştık o gece sürekli bana bidaha kimseyle konuşmıcığını söyleyip durdu beni hala sevdiğini söyledi ama kendisinin düzelemeyeceğinden korktuğunu ve o şekilde ilişkinin daha kötü biriceğini söyledi “bugün bitirelim ne olucaksa olsun” dedi ayrılma taraftarı değilim dedi ama devam edemicem deyip durdu kararsızdı ama o an devam etmek istemediğinde çok netti düzelirse devam edebileceğimizi söyledim severke ayrılmanın doğru olduğunu söyledi en ufak bişey olduğunda ona yazabileceğimi rahatsız olmicagini falan söyledi ben de vicdanına dokunçak şeyler söylemiştim gerçekleri yani. ilişki yürütemediğini ondan uzak durmam gerektiğini üzülmemek için ondan uzak durmam gerektiğini, bidaha kimseyle konuşmayacağını söyledi yine. ağladığını söylemekten de
göstermekten de nefret eden çocuk ben ağlamakla ilgili bişey söyleyince “demin bi tik ağlamış olabilirim ama ağlama taraftarı bi insan değilim” dedi böyle şeylerle manipüle edebilecek kadar zeki değil manipüle cümlesi de değil zaten ve gerçekten o gün ağlamış baya ertesi gün arkadaşının snapidne gözleri şiş ve kırmızıydı. ayrılık muhabbetini bitiremedi bir türlü en son ben kopamadık bi deyince 3r li iyi geceler yazdı öyle bitirdik. devam etmek istemediğine çok kararlıydı çok ufak bişey istedim değişmeyeceğini söyledi o türlü daha kötü olucağını istediğim gibi olmazsa ondan artık nefret ederek ayrılcağımı falan söyledi. bitirmekte çok kararlıydı ama tamamen kopası da yoktu pişman olcağımı biliyorum diyerek gitti ayrıldı düzeltebileceği halde ve gerçekten en başa göre ilgisi çabası alakası çok değişmişti kavgalar ikimizi de yormuştu biliyorum ama karşıma değişemeyen ve çabasız beni hayatında tutmaya çabası olmayan bi insan vardı ve yorulmuştum bitirdim artık. bu şekilde ablasından öğrendim ayrıldığımızda beri morali çok bozukmuş ama düzeltmesi zor hiçbir şey istemedim inatla bitirmek istedi amaç ne burada