Sırf çocuk sahibi olmak için güvenmediğim biriyle evlenmek ne kadar mantıklı?

Yaşım 40 oldu halen evlenmedim. Sebep çoğunlukla seçicilik. Düzgün birini bulamadım. Artık çocuk sahibi olmak için uzatmaları oynuyorum. Eski sevgilimle de ayrıl barış, toksik bir ilişkimiz var. Bana değer vermiyor, beni sallıyor. Konuştuğuyla yaptıkları aynı değil. Bana karşı ilgisiz. Artık doğurmak için evlenmem lazım. Doğurduktan sonra boşanabilirim. Mesleğim ve maddi durumum iyi, aileden de varlıklıyım. Mirasım yeğenlerime değil kendi evladıma kalsın istiyorum.

Evlilik konusunda zorluk çıkarmayıp, alelacele evlenip çocuk yapıp önümü görmek istiyorum. Evleneceğim adam da artık düzelir düzelmez keyfi bilir, olmazsa hemen boşarım. Hayatımın çocuklu bölümüne geçmek istiyorum artık. Bence hayatımdaki en büyük eksik çocuklar. Belki tüp bebekle ikiz üçüz falan da doğurabilirim. Bakıcı da tutarım. Ben böyle yalnız yaşlanmak istemiyorum.

Evlenmeyi düşündüğüm adama da zerre güvenmiyorum. Bilmiyorum ama en kestirme çıkış yolu bu gibi geliyor. Her ne kadar bana karşı ilgisiz, kaypak, devamlı bahane bulan, umursamaz biri de olsa işinde gücünde biri. Çok çalışıyor. Bir dakika yaa bunları düşününce bu adam benim babam gibi biri yaa! Ben resmen babam gibi paralı, işkolik, umursamaz, sevgisiz, vakit ayırmayan, kendini önceleyen, ahlaksızlığı olmasa da ama ilgisiz ve seni hep eksik, yoksun, dışlanmış, yetersiz hissettiren birini bulmuşum. Bunu şu an fark ettim.

İnsan gerçekten ailede ne gördüyse onu buluyor