Evlenince ve hamile kalınca eşimden soğumam normal mi, bu ilgisizliği ve ailesine düşkünlüğünü nasıl değiştirebilirim?

Biz sevgiliyken çok güzel bir ilişkimiz vardı saygı çerçevesi içinde, bana vakit ayırırdı hep her koşulda. Her dediğime tamam demese de bir değerlendirirdi oturup düşünürdü dediklerimi.
Evlendiğimizde benim her şeyim değişti, evlenince hsdi bu kadar değildi, ama ben hamile kalınca iyice koptuk. Benim yaşadığım yer, ailem, arkadaşlarım hepsi değişti. Yine iletişimimiz var ama canlı görüşemiyoruz eskisi gibi, eşiminse hiçbir şeyi değişmedi. Aynı yer aynı çevre, sadece ben eklendim.
Ailesi alt katımızda yaşıyor.

Uyanıyor, yemek yiyip işe gidiyor, eve gelip yemek yiyiyor, alt kata ailesinin yanına inip biraz takılıyor, ya da beraber takılıyoruz alt katta. Sonra arkadaşlarıyla çıkıyor 2-3 saat kafa dağıtıp geliyor. Tabii saat 9-10 oluyor gece. Gelince yine bir şeyler atıştırıp yatıyor.

Ben de gün içinde sadece temizlik yemek yapıyorum, görüştüğüm tek insanlar alt kattaki ailesi. Çünkü burada başka birini tanımıyorum. Tanısam da yine eşimin çevresi.
Ayda 1 kere benim aileme gidiyoruz, onda da “ben yabancı yerde sıkılıyorum” diyor, max 1 saat durup geliyoruz. Kendi arkadaşlarına bile daha fazla zaman ayırıyor.

Binde bir gezmeye gittiğimizde bile ailesi hep bizimle beraber, g. tle don gibiyiz.
Gelmeseler bile saat 7-8 olunca aramaya başlıyorlar nerede kaldınız diye. Eşim tek çıkınca kimse aramıyor ama.

Ben ondan ilgi isteyince “işe gidiyorum, yoruluyorum” diyor. “Bana zaman ayırmıyorsun” diyorum, “yemek yerken ve uyurken beraberiz ya” diyor. Yemek yerken de mobil oyun oynuyor.
“Bugün beraber vakit geçirelim ailenin yanına inmeyelim” diyorum, “ailemin beni görmeye ihtiyacı var” diyor.
“Arkadaşlarınla çıkma bir gün beraber film izleyelim” diyorum, “biraz kafa dağıtmam lazım bunalıyorum” diyor.
“Gittiğimizde benim ailemde daha çok zaman geçirelim” diyorum, “zaten her ay gidiyoruz, evlenirken onlardan uzak kalacağını bilmiyor muydun sen?” diyor.

Doktor kontrolüne bile benimle beraber içeri gelmiyor, sebebi korkuyormuş o.

Ama ben bunaldığımı söyleyince “bir elin balda bir elin yağda, bütün gün evdesin ne diye bunalıyorsun. Asıl işe gidip bunalan benim, eve geliyorum evde de mutluluğumu emiyorsun” diyor.
Yaşadığımız yer de köy gibi bir yer, o olmadan markete bile gidemiyorum 4-5 km uzakta. Beni markete götür diyorum, onda da oflayıp pufluyor. 7 aylık hamile halimle de yürüyemem o kadar. Park desen zaten yok.

Bilmiyorum ben mi abartıyorum, ama eşimden ciddi ciddi soğumaya başladım. Hem ondan hem ailesinden. Hamile olmasaydım çoktan bırakıp gitmiştim. Sevgiliyken böyle değildi hiç. Nasıl onu kendine getiririm? Ya da kendi duygularımı dizginlerim? Dayanamıyorum artık.