Gerçek arkadaşlık böyle mi olur, yoksa ben mi fazla emek veriyorum?

Bizim eşimle ortak arkadaşlarımız var. Eşim arkadaşını neredeyse lise zamanından beri tanıyordu. 30'lu yaşlarımızın başındayız eşimle ikimiz de... Ben de evlenince eşiyle tanıştım. İlk zamanlar olmasa bile sonradan iyi arkadaş olduğumuzu düşünmüştüm. Ben onunla bir hafta konuşmasam yazışmasam merak ediyorum. İyi mi her şey yolunda mı diye... Özel günleri hatırlarım sebepsiz de jest yaparım elim boş gitmedim evine bugüne kadar zaten en fazla 3-4 kez gittim. Annesinin bile en sevdiği çiçeğe kadar bilirim. Ama bugüne kadar görmediğim şeyleri ya da görüp önemsemediklerimi görmeye başladım. Beni merak etmiyor uzun süre yazmasam sorun değil. Boş vakitlerinde yazıyor ama çok boşsa ben boş vaktim olmasa bile vakit yaratıyorum. Dolu olduğum zamanlarda bile en zor anlarda bile ona ayıracak zamanım oluyordu. Ben ona hediye aldım diyelim karşılık olsun diye aldığını fark ettim. Aldığım şeylere bir ekliyor iki çıkarıyor aynı şeyleri ayıp olmasın diye getiriyor. En son da 2 ay boyunca hiç yazmadı ben de yazmadım aramadım. Sırf hali vakti bizden daha yerinde diye beni bayramda fitre vermek için aramış arada hal hatır da sordu tabii. Açıklaması da aramayışının ev tadilatı varmış işleri yoğunmuş falan sizce böyle mi olmalı?