Bebeğimi aldırdık beni cennet bekleyen minik bir meleğim var.:(

okurken inan ağladım bukadar iyi anlatılabilirdi. Evet vücut anneliğe hazırlanıyor aldırmayı düşündüğüm anlarda bile karnıma darbe alırım diye ödüm kopuyordu ona zarar veririm diye hamileliği öğrendiğim 2 haftalık süreçte sigara dahi içmedim ona zarar vermemek için kürtaja gittiğimde ağlamaktan sanki ciğerim parçalandı narkozu vurduklarında yavrum beni affet dedim uyandığımda o yoktu zaten ilk 1 hafta yaşam ölüm arası gittim geldim :( unutamıyorum işte ne acı bu hayat

aynen, öğrendiğim halde ayrılacağımı bildiğim halde sigarayı bırakmıştım ben de. masada aklımdan geçen son söz 'özür dilerim' olmuştu, uyandığımda epeyce bir zaman ağladım zaten. yaşamayan bunun aslında ne kadar zor bir karar olacağını bilmiyor, anlamıyor, anlamak istemiyor. bu ülkede kadın olarak doğmayı biz seçtik sanki, sanki hepimiz tüm dünyaya kafa tutacak kadar güçlü olmak zorundayız. umarım hiçbiri tecrübeyle öğrenmez aslında kınadıkları hareketin nasıl bir mecburiyet olabileceğini...

kimse bilemez çünkü birzamanlar bende ne zaman duysam kürtaj olan kadınları nefretle bakardım derdim millet hastane köşelerinde ömür geçiriyor bebek sahibi olabilmek için onlara allah vermiş ve onlar bu cana kıyıyor diye. Mecbur kalınca el mahkum oluyor. Doktorum bile acımıştı benim halime emin misin diye sorduğunda ağlayarak evet diyordum ama bir mucize bekliyordum yapılmasın olmasın diye oldu bitti hayatım mahfoldu gitti saNA Özellikle sonsuz teşekkür edeirm bana çok büyük moral oldun

rica ederim, ancak olayı çok fazla büyütüyorsun. üzücü bir olay evet ancak hayatının sonu değil, bir şeylerin mahvolduğu da yok. kendini hırpalamaya harcayacağına enerjini kendini iyi hissetmek için çabalamaya harca bence...

biliyorum ama ben yapı gereği çok hassas duygusal bir insanım bünyem kabullenmedi bu durumu. Namaza başladım manevi huzuru bulmak için elimden şuan için gelen bu

namaz huzur bulmak için güzel bir yöntemdir gerçekten ancak bence bir uzmandan da yardım alsan bu dönemi daha kolay atlatırsın.

melody teşekkür ederim inan bana yaşamayan kimse anlamıyor. Ama kınayanlarada kızmıyorum çünkü bir zamanlar bende kınardım böyle yapanları ama başıma geldi anladım nasıl bir acı nasıl büyük bir travma olduğunu

yaşamadan kimse kimsenin acısını anlayamaz tabi ama en azından tahmin edebilmeli, tahmin edipte ona göre ayıplamadan yorum yazabilmeli..

sen burda ayıplayanları dikkate alma arkadaşım, dediğim gibi Allah'a sığın, ömrünün sonuna kadar tövbe et ve mümkünse bu tramvayı atlatabilmek için psikoloğa git..

zaten kadın doğum doktorumda psikologa gitmemi tavsiye etti çünkü bende aşırı kilo kaybı aşırı mutsuzlluk normal hayata dönemez oldum. ben kınayanlara bişey diyemem onlar biliyor yaptığım günah :(