Baskıcı ve aşırı dindar bir ailede evde hapsolmuş hissediyorum, özgürlüğüm için ne yapabilirim?

21 yaşındayım ve çok baskıcı, aşırı dindar bir ailede büyüdüm. Küçükken beni okula bile göndermediler. Hiç örgün eğitim almadım. Ancak 15 yaşından sonra açıköğretimle okuyup liseyi bitirebildim.

Erkeklerle konuşmam, görüşmem, hatta evden tek başıma çıkmam bile yasak. Sosyal çevrem yok. Evdeki insanlar dışında bazen günlerce başka kimseyi bile görmüyorum. Babam bunu beni korumak için yaptığını düşünüyor ama ben kendimi adeta esir gibi hissediyorum.

Dışarı çıktığımda tam tesettürlü oluyorum, yüzüm bile görünmüyor. 21 yaşıma geldim ve hayatımda hiçbir erkekle konuşmadım. Hiç sevgilim olmadı. Bu yüzden düzgün biriyle tanışıp evlilik düşüncesi kurmak bile bana çok uzak geliyor.

Sevmek ya da sevilmek nasıl bir duygu bilmiyorum. Açıkçası merak ediyorum ama hiç yaşayamayacağım diye de korkuyorum. Görücü usulü gelenler oluyor ama çoğu benden 10–15 yaş büyük ve genelde benim ailem gibi çok baskıcı insanlar.

Ben evlendiğimde nefes alabileceğim, güvenebileceğim ve rahat hissedebileceğim bir hayat istiyorum. Ama şu anki durumumda bunun nasıl olacağını bilmiyorum.

En çok zoruma giden şey ise şu: Aynı evde yaşadığım erkek kardeşlerim çok rahat. İstedikleri yere gidiyorlar, okula gidiyorlar, arkadaşları var, sosyal hayatları var. Ama ben hiçbirine sahip değilim.

Bu durumu değiştirmek için ne yapabilirim? Gerçekten bazen boğulacak gibi hissediyorum ve kendime zarar verecek noktaya geliyorum. Lütfen bana bir şey söyleyin.