Sevgilimin çocuğu varken ben çocuk istemiyorum, bu düşüncemde haksız mıyım sizce?

Benim hikayem biraz değişik başladı..

Ben onu her okul çıkışı balkonda beni beklerken görüyordum sonra çorbacıda hep çorba içiyor ve ben tramvay durağına her sabah gidiyordum, derken biz tesadüfen karşılaştık sohbet ettik konuştuk ve ilk temas ilk bakış ilk heyecan tesadüf yaratması beni kıskanması, farklı farklı yerlerde karşıma çıkması, evime kadar gelip de beni kapıda beklemesi kapımda arabada uyuması derken şimdi de uyuma 💤 saatime kadar biliyor camdan bakıyor 🌙 gece olunca uzaktan gelip bakıyor bazen bekliyor yine derken biz birbirimize çok bağlandık ve onun benden önce tahmin ettiğim üzere evliliği oldu ailem de onu biliyor asla kötü bir şey söylemediler ama ciddi bile olsak ben çocuk çok isterken artık istemiyorum sebebi ise yeğenlerim elimde büyüdü. Şimdi 12 yaşında olan raydan çıktı iyice, diğeri 15 sınıf birincisi ama rahatsızlık yaşıyor adhs gibi yani DEHB ve ikisinde de çıktı bu hastalık.. En küçük yeğenim 2 yaşına girecek çok sinirli vs ee sevgilim de 43 , ben 38 oluyorum..38'le evlensek şimdi ben 60 olunca çocuğum 20 olacak ve ben ölürsem kim sahip çıkacak ona?