Hoşlandığım kişiye böyle şeyler yaşattım. Sizce gönlünü almalı mıyım?

Dengin derken kimi kastettin?

Ve sen neden bu kadar sinirlendin ya sana noluyor?

Sana neden sinirleneyim doğruyu söylüyorum. Çocuk belli ki özgüven problemi yaşamış ama sen birçok insanın fotoğraflarını rızaları dışında kullanıp, üstüne grup açıp alay etmişsin. Asla iyi bir insan değilsin, bu yüzden hak etmişsin.

Arkadaş olduğun zorbalara bakarsak zaten bu da karakterini gösteriyor. Sırf haksızlığa uğradın ya da birazcık sinirlendin diye zorbalık yapmak ya da suç işlemek olgunlaşmış, düzgün insanın yapacağı iş değildir.

Bir sürü insan dediğin kişilerin hiçbirisine durup dururken yapmadık. Tehdit ve hakaret eden kişilere yaptık. Onların yaptığı da zaten suçtu, yoksa böyle bir şey yapamazdım. O çocuğa gelecek olursak, onun da bir sürü hatası oldu hep alttan almaya çalıştım ama en son sabrım taştı, yine de ona karşı fazla ileri gittim bunu kabul ediyorum.

Bir tane komşu hakaret etti diye kadını dansöz yapmışsın kendin anlatıyorsun

Bu söylediklerine sen mi karar veriyorsun? "Sırf haksızlığa uğradın" diye derken? Benim burada sinirlendiğim şey yaş konusu hakkında yalan söylenmesi değil. Çok daha gurur kırıcı şeyler var.

İşte öyle büyük bir kötülük yapmışsın ki kaç kez, bütün haksızlıklarını silip atmış.

Kadın değildi öncelikle. Hakaretten kastım, bildiğin küfür etti. Ben kibarlıktan "hakaret" yazıp geçtim. Kendisi beni tanımayan birisi olmasına rağmen geçmişime ilgili şeyleri yüzüme vurup bel altı şekilde küfür etti. Ben de onu küfür ettiği kılığa soktum. Yani hak etti.

Diğer çocuğa gelecek olursak, kendisi bana takıntılı olduğunu söylüyordu. Tüm yalanları bu yüzden söylemiş. Ama ben onun yaş yalanını öğrenmeden önce ona düzgün davrandığımda da kendisi beni saçma sapan kıskançlık meselelerinden, paranoyakça düşüncelerinden, benim onun yaşını öğrenince onu terk edeceğime dair inancı gibi sebeplerle bana kötü davranıyordu. Tabii ben o zaman anlamıyordum sebebini, sonradan öğrendim. Bizim tanışmamıza sebep olan arkadaşı bana bir sürü laf saydı, hiçbirinde sesi çıkmadı. Üstelik o da sinirlendiğinde daha önce bir keresinde küfür etmişti. Küfürle de yetinmedi, her tartışmada tehdit etti. Sonra da kendisi benimle tanışmak için o kadar çabaya girmiş olmasına rağmen şımarıkça davranışlarda bulundu. Yani aslında genele bakacak olursak bu da hak etti düştüğü durumu ama ben yine vicdanlı davranıp suçluluk hissettim. Belki de onu sevdiğim için, bilmiyorum.

Sana kötülük yapana kötülük yapmana bir şey demem, ki bence bu da etik değil ben de çok kötü şeylere maruz kaldım, birden fazla kez cinayete teşebbüs yaşadım akranlar ve başkaları tarafından. Ama basit bir şeyden bile suç işleyebildiğine göre bu senin doğru bir insan olduğunu göstermiyor. Herkes de kendi dengini bulur. En azından biraz da olsa hatanın farkındasın ama umarım bundan sonra aynı şeyleri tekrarlamazsın. Ha bana diyebilirsin ki sende o kişileri kendine çekmişsin ama benim senden farkım şu ki ben o kişileri hayatıma almadım, ya ailemden ya da okuldan muhatap olmadığım insanlardı onlar. Benim kontrolüm dışında gelişen olaylardı hepsi. Hakkımı da doğru şekilde aramaya çalıştım. Sen de hukuki bir durum yaşadıysan şikayette bulunsan çok daha iyi olurdu, ki hakaret davalarından paralar kazanıp biriktiren insanlar var. Bu bile uygun bir ceza olurdu o bahsettiğin kişi için. Ama şiddet uygulama gibi ağır şeyler varsa öfkeden gözünün dönmesi elbet normaldir.

Bence o çocuk aynı zamanda arkadaşıyla beraber hem öz güven problemi yaşayan hem de psikolojik sıkıntılı insanlar. Ve onlara karşı (bu sefer etik açıdan yorumlamıyorum) öyle şantaj grup yapman falan onları daha çok sana karşı körükler. Yani bu hiç bitmeyen bir döngüye dönüşebilir, sürekli seninle uğraşabilirler. Bunu kırmak da bence senin elinde. Bence bundan sonra kendini o anda korumaya çalış ve susma. Zaten kötülükten ve kaostan beslenen bir insan iyilikten anlamaz. Eşeğe aslan muamelesi yapmamak lazım. Geçmiş olsun yine de.

Bu arada seni de anlamıyor değilim aynı tiplere bende denk geldim. Bir sürü kötülük gördüm ama hukuki yollara başvurdum. Biraz da empati yaptığımdan sana sitem etmiştim. Çünkü benim de gizlice resmimi çekip alay etmeye çalışanlar olmuştu ama hem öfkemi sakınmadım hem de onların seviyesine düşmedim. Düşseydim onlardan bir farkım olmazdı ve bu olmak istediğim son şey olurdu. Ve kendini o kötü insanların seviyesine düşürenleri görünce bende sinirleniyorum biraz. Çünkü bazen kendini kaybetmemek ve karakterini korumak, haksızlığa uğramaktan daha önemli. Hakkını yine arayıp bulabilirsin ama iyiliğini ve karakterini kaybedersen onun geri dönüşü zor olur.

Kimin doğru kimin yanlış insan olduğuna karar vermek senin işin değil, bu bir. İkincisi, ben de o kişileri hayatıma kendim almadım. Özellikle aramadım. Senin okuldansa, benim de arkadaşlarımın tanıdığı ya da iş yerinden olan kişilerdi. Kaldı ki ben bu insanlarla tanıştığım zaman gerçek yüzlerini gizlemişlerdi, gerçek yüzleri ortaya çıkınca da aramız bozuldu. Suç konusuna gelecek olursak, "basit bir şeyden suç işleyebildiğine göre" demişsin, pardon? Öyle bir söylemişsin ki gören de adam falan yaraladığımı düşünecek 😂 inanılmaz komik. Sen hiçbirisine hakaret etmedin mi sinirlendiğinde ya da kanunen küçük de olsa suç sayılabilecek bir şey yapmadın mı buna benzer? Kaldı ki insanların gururunu kıracak şekilde küfür etmek basit bir şey değil, üstelik ben sinirli birisi de değilim, demek ki durum ciddi. Dava işleri de öyle düşündüğün gibi olmuyor, onca olay olurken kimse kim kime ne küfür etmiş bununla uğraşmazdı, o kişileri de dava etmem bir işe yaramazdı, üstelik avukat olmadan.

Yalancı insanlar aslında biraz kendilerini belli ediyorlar. Saniye bunları fark etmedin ya da görmezden geldin orasını bilemeyiz ama burada bir soru paylaştığın zaman insanlar tabii ki sana da yorum yaparlar. O kişinin ne olduğu ortaya çıktığında konuşmaya devam etmişsin ve bu da senin seçimin olduğunu gösteriyor. Basit suçtan ne kastettiğimi zaten anlatmıştım ama tekrar söyleyeyim, sırf hakaret etti diye bir insanın fotoğrafını kullanıp alay edemezsin yaşın gibi bir insan olduğunu iddia ediyorsan.

Ben de eskiden böyle düşünürdüm. Ne olursa olsun insanın içindeki erdemi koruması en önemlisi derdim. Bu yüzden bana yapılan haksızlıklara bile susardım, sırf hatayla da olsa başka birinin hakkına girmeyeyim diye. Ama gerçek dünyada işler böyle yürümüyormuş, bunu öğrendim ne yazık ki. Durup dururken birisine tabii ki de zorbalık yapmam ama bazı zamanlar ne yazık ki zorbalığın çözümü sadece zorbalık oluyor ve bu nedenle artık bana zorbalık yapan, hakaret eden kişilere, eğer karşılık verebileceğim başka bir yol yoksa dava açmak gibi, aynı şekilde karşılık vermekten çekinmiyorum.

Beni kaybetmemek için yaşıyla ilgili yalan söylediğini düşünüyordum ve bu yüzden ona hiç kızmamıştım. Yani kandırılmış olmaya bile sinirlenmedim. Kızdığım şey, onun aşağılayıcı tavırlarıydı.