Babam ailede tınlanmıyor, sizce hak ediyor mu?

Babamın bize yapmadığı kötülük kalmadı. Narsist, mutsuz, sinirli herifin teki. Fiziksel şiddet bir yana bize öyle psikolojik bir şiddet yaşattı ki, travma yaşatan o kadar olay yaşadık ki… (misal gözlerimizin önünde daha küçücük iken annemin sağ gözünü morartıp avucuna 20 TL sıkıştırmıştı, “gözünün ederi” olarak) Kazık kadar olduk hâlâ ondan çekinir ve korkarız. 35 yaşındaki ağabeyim bile nadiren bize geldiğinde halıya kitlenir. Bizi öyle nefret ile büyüttü ki… biz de ondan nefret ettik. Bugün yataklara düşse bir bardak su vereni bile yok. Gözümüzde zerre değeri yok. Kardeşlerim bayramdan bayrama geliyor, hiçbiri babamı arayıp hâl hatır sormuyor. Ve babam hâlâ kendi hatalarını anlamıyor. Hepsi nankör şerefsizler diyor ama ben bu insanlara ne yaptım da beni sevmiyorlar, benimle ilgilenmiyorlar demiyor. Bazen üzülüyorum ona, onunla berbat bir çocukluğu oldu, ama yine de kendi yaşadığı çocukluğu bize yaşatmaya hakkı yoktu. Dedeme olan sinirini, hayata olan küskünlüğünü bizden çıkardı. Sizce hak ediyor mu?