Mahkemeye verdim kadını?

Bu olayda anlatılması gereken en önemli şey, sadece “bir camın kırılması” değil; o eylemin tehlike boyutu ve kasten yapılmış olmasıdır. Mahkemede sakin, net ve abartısız bir şekilde şunları vurgulaması doğru olur: Olayın nasıl gerçekleştiğini, kadının kürekle bilerek ve isteyerek arka cama vurduğunu, aracın içinde iki çocuğun bulunduğunu, camın kırılmasıyla çocukların korktuğunu ve olayın ciddi bir tehlike oluşturduğunu açıkça anlatmalı. “Çocuklara bir şey olmadı ama olabilirdi” demekten ziyade, cam kırılmasının doğrudan hayati risk oluşturduğunu ve o an yaşanan korkuyu ifade etmesi daha etkili olur. Mahkemeler somut risk ve somut tehlikeye bakar.

Hukuki olarak bakarsak bu olay basit bir mala zarar verme değil, aynı zamanda araç içinde çocuklar varken gerçekleştiği için “tehlikeli hareket” kapsamında da değerlendirilebilir. Mahkeme genelde adli para cezası, zarar tazmini (cam bedeli) ve duruma göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kararı verebilir. Eğer sabıkası yoksa genelde hapis cezası çıkmaz ama ceza verilse bile ertelenmesi mümkündür. Ancak çocukların araçta olması durumu ağırlaştırıcı bir etki yaratabilir.

Psikolojik etkilenme konusu da söylenmeli fakat bunun için mümkünse bir doktor ya da psikolog görüşü varsa daha güçlü olur. “Çocuklar o günden beri korkuyor, arabaya binmek istemiyor” gibi somut örneklerle anlatmak gerekir.

Diğer dosyanın (eşe yönelik taciz iddiasının) kapatılmış olması bu dosyada doğrudan belirleyici değildir ama olaylar arasında husumet bağı varsa, karşı tarafın kasıtlı hareket ettiğini göstermek açısından dolaylı bir arka plan oluşturabilir. Bunu da “aramızda daha önce şu nedenle gerginlik vardı” şeklinde sakin bir dille ifade etmek yeterlidir.

Sonuç olarak büyük ihtimalle karşı taraf ceza alır ve zarar ödemek zorunda kalır; hapis ihtimali düşük ama adli yaptırım ihtimali yüksektir. En önemli şey mahkemede öfkeyle değil, net ve tutarlı şekilde konuşmaktır. Hakim en çok şuna bakar: Olay gerçekten nasıl oldu ve sanığın kastı var mıydı?