8-10 yaşlarında birkaç kez tecavüz ve istismar edildim, şimdilerde sadece bunu kendime söyleyebilmek bile beni az da olsa hafifletiyor. Yine de içinden çıkamayacak bir durumda gibi hissediyorum bazen. O zamanlarda aileme söyleyememiş olmam, söylesem beni hatalı bulacakları ihtimali.. şimdi elbette ki korkacak bir şey olmadığının şuurundayım yani bir kişi olarak.. sorun şu ki artık en küçük şeyde bile gerçekten ağlayasım geliyor, yine de ağlayamıyorum. Kendimi sevemiyorum, bazen bunu başka şeylere bağlasam da temelinde yatanın bu olduğundan şüpheleniyorum. En yakın olduğum kişilere karşı bile yapayalnız.. anlamadıklarını düşünüyorum çoğu zaman da sahiden anlamıyorlar. İçimde biriken stres, kaygı sonumu nereye sürüklüyor anlayamıyorum, çoğu zaman da kendimi aşırı yemeye veriyorum.. sanki öyle olunca daha da dolup balon gibi patlayacakmış gibi, işte mevzu şu ki ancak sanki. Belki birçoğunuz psikiyatriste git psikoloğa git diyeceksiniz, şu an öyle bi imkanım yok. Ki ihtiyacım olan kendimi anlamak, benzer durumları yaşadığınız oldu mu ya da bu durumda ne düşünüyorsunuz?
3 ay
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer