Öğrenme güçlüğü, farklı ihtiyaçlar ve iş hayatında anlayışsızlıkla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Öğrenme güçlüğü yaşamak ya da bir şeyi anlamak için daha fazla zamana ve açıklamaya ihtiyaç duymak, çoğu zaman insanların düşündüğü gibi bir yetersizlik değil; aslında her insanın farklı öğrenme biçimine sahip olmasının doğal bir sonucudur. Bazı insanlar hızlı öğrenir, bazıları ise bir konunun mantığını tam olarak görmeden ilerleyemez. Bu durum zekâyla ya da kapasiteyle ilgili değildir. Aksine, birçok kişi gerçekten öğrenebilmek için detay görmek, adım adım ilerlemek ve soru sormak ister. Soru sormak zayıflık değil, öğrenmeye verilen değerin göstergesidir.
Ne yazık ki eğitim sistemleri ve iş ortamları çoğu zaman tek tip öğrenme anlayışına göre düzenlenir. Bir şey anlaşılmadığında açıklama beklemek yerine, kişinin temelinin sorgulanması ya da küçümseyici bir tavırla karşılaşması oldukça kırıcı olabilir. Oysa iyi bir eğitimin amacı, bilenleri ayıklamak değil; öğrenmek isteyen kişiye yolu göstermek olmalıdır. Bir formülün nasıl çalıştığını görmek istemek ya da bir hata aldığında çözümünü sormak son derece doğal bir ihtiyaçtır.
Benzer durumlar iş hayatında da yaşanabiliyor. Herkesin çalışma koşulları ve hassasiyetleri aynı değildir. Bazı insanlar gürültüye karşı daha duyarlıdır, bazıları bir konuyu tam anlayabilmek için birkaç kez üzerinden geçmek ister. Bu farklılıklar çoğu zaman yanlış anlaşılır ve kişi “zor”, “yavaş” ya da “uyumsuz” gibi etiketlerle karşılaşabilir. Oysa burada istenen şey ayrıcalık değil, sadece daha sağlıklı çalışabilmek için küçük bir anlayıştır. İnsanlar çoğu zaman kendilerinden farklı olanı anlamakta zorlandıkları için savunmaya geçer ve bu da zamanla dışlama ya da mobbing davranışlarına dönüşebilir.
Toplumda saygı da çoğu zaman yanlış bir ölçüye bağlanır. İnsanlara, bizimle aynı hızda düşünebildikleri ya da aynı başarı ölçütlerine sahip oldukları kadar değer verilir. Oysa her insanın farklı güçlü yönleri vardır. Birinin hızlı öğrenmesi, diğerinden daha değerli olduğu anlamına gelmez. Sabır, empati, detayları fark edebilme, derin düşünme ya da istikrar gibi özellikler de en az akademik ya da zihinsel hız kadar kıymetlidir. Gerçek saygı, bir insanın performansına değil, insan oluşuna duyulandır.
Aslında ihtiyaç duyduğumuz şey herkese aynı şekilde davranmak değil, herkesin ihtiyacını gözeterek adil davranabilmektir. Çünkü eşitlik herkese aynı şeyi vermekse, adalet herkesin ihtiyacına göre yaklaşabilmektir. Özellikle içinde bulunduğumuz Ramazan ayında, birbirimizi daha iyi anlamaya, farklılıklar karşısında daha sabırlı ve merhametli olmaya her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var. Herkes aynı yoldan yürümek zorunda değil; önemli olan, herkesin kendi yolunda saygı görerek ilerleyebilmesidir.

Kesinlikle isyanında haklısın iş hayatı ciddi anlamda zor insanlar da daha da zorlaştırıyor. Herkes her şeyi saniyesinde anlamak zorunda değil zaten herkesin farklı bir özelliği var kimi görsel yetiye sahip kimi duygsal yetiye sahip kimisi başka bir yeteneğe sahip. Zamanında o kadar çok çalışıyordum ki eve geliyordum hala proje çiziyordum Sonra iş yerinde proje çizmeye devam ediyordum bir gün bir aydınlanma yaşadım Kendi kendime neden dedim bu kadar çok çalışıyorsun kendini ispatlamak zorunda değilsin daha sonrasında iş arkadaşlarımın benim kadar bu işe önem vermediğini fark ettim. Benim o paraya ihtiyacım varken onların gerçekten bu paraya ihtiyacı olmadığını anladım. Sana vereceğim en büyük tavsiye odak ilaçları var eczanede onları doktor kontrolünde tüketmen.

Günaydın.. bu maalesef temel bir sorun öğretim eğitim işlerinde. eğitim programı yapilrken genel ortalama ya göre yapılıyor ama herkesin anlama kapasitesi ve yorumlama biçimi farklı olabilir öğretmen dedigimiz kişilerin geniş bir scalada eğitim vermesi gerekiyir.. lakin bizde o sabır anlayis ya da bakış açısı yok.. tavırda kötü olunca zaten sıkıntı yaşayan öğrenci dersten de konudan da hemen kopabiliyor oysa basit yaklaşımlarla o öğrenciyi yakayabilir.. ama dediğim gibi artık amacı öğretmekten çok ticari bir anlayış olan sistemlerle egitiliyoruz :))