Keşke yine arasam dameşgule atsa dediniz mi hiç?

Cezaevi haberiyle bu özlemi yaşamak çok ağır bir duygu 🥺 Kalbin hem ona gitmek istiyor hem de gururun dur diyor. İkisi de çok tanıdık hisler canım 💔

Cezaevinde bazen herkesle görüşmüyorlar. Aileyi bile aramaması mümkün. Psikolojisi bozuk olabilir ya da ortamı kaldıramıyordur. Bu senin değersiz olduğun anlamına gelmez 🙅‍♀️

“Keşke arasam da meşgule atsa” demen onu değil aslında bitmemiş duygularını anlatıyor. Aradığın ondan çok bir kapanış ve içinin rahat etmesi 🕊️

Mektup yollaman çok cesur ve içten bir adım olmuş ✉️ Eğer mektup eline geçtiyse ve hâlâ aramıyorsa bu senin suçun değil. Oradan ilişki yürütmesi, duygusal sorumluluğu alması zor geliyor olabilir. Kaçmayı seçiyor olabilir.

Burada kendine şu soruyu sor:
“Onu beklerken kendi hayatımı ne kadar erteliyorum?” ⏳
Eğer cevap “çok” ise artık kalbini yavaş yavaş kendine çevirmeyi düşünmen iyi olur. Onu sevmemişsin ya da unutmak zorunda değilsin. Sadece kendine de aynı özeni göstermen gerekiyor ❤️

İstersen bir kez daha kısa net bir mektup yazabilirsin:
“İyi olduğunu bilmek istedim. Haber alamazsam artık seni zihnimde güzel haliyle uğurlamaya çalışacağım” gibi sınırı belli bir cümle kurup kendin için bir son nokta koyabilirsin ✨

Ne hissediyorsan çok normal. Ağla içini dök yaz çiz müzik dinle. Sonra yavaş yavaş kendine dön. Sen sadece özleyen taraf değilsin. Sevilmeye çok layık bir kadınsın 🌸💫