Bugün üzerine çokça düşündüğüm bir konuyu sizinle paylaşmak istedim. Engelli bireylerin ne kadar güçlü olduğunu fark ettiniz mi? Bence onlar, fiziksel engellerine rağmen pek çok insandan çok daha cesur ve iradeliler. Çoğu zaman "engelli" olmayı sadece tekerlekli sandalye kullanmak, konuşma bozukluğu yaşamak ya da bir değneğe ihtiyaç duymak sanıyoruz. Ama bence gerçek engel bu değil. Gerçek engel; "Bugün kalsın, yarın yaparım" diyerek sürekli ertelemek, Üşenmekten hayallerine adım atamamak, Sahip olduğun potansiyeli bahanelerin arkasına saklamaktır. Fiziksel engeli olan arkadaşlarımız her gün büyük bir azimle hayata tutunurken, biz sapasağlam bedenlerle kendi zihnimizin yarattığı engellere takılıyoruz. Onların yaşam enerjisi ve vazgeçmeyişi aslında hepimize en büyük dersdir 🌱
Güncellemeler
4 ay
Aniden Aşırı kan kaybı yaşamak normal mi
Sizce gerçek engel nedir? Fiziksel sınırlar mı yoksa bitmek bilmeyen bahanelerimiz mi?
Bence engel insanların özgürlüğünün kısıtlanmasıdır. Mesela yolda arabayı kaldırım üzerine bırakmak bile bir engeldir. Düşüncesine saygı duymamak da veya bir insanın sözünü kesmek o da bir engeldir. İllaki fiziksel olmasına gerek yok aslında fiziksel engel yoktur bunu çünkü gözlerimizde görüyoruz engelli insanlar neler neler yapıyorlar. Çok güzel resimler yapan yüzme olimpiyatlarında başarılı olan veya başka Spor dallarında başarılı olan insanlar var. Dediğim gibi engel fiziksel değil bahanelerle olan engel vardır. Mesela bir insan odası temiz değilse bunu temizlemeye üşeniyorsa bu da bir bahanedir. Kendi kendine bir engel yaratıyordur. Bu örnekleri daha fazla sıralayabiliriz. Yaptığımız en büyük engel karşıdakini duymadığımız saygı bence.
Aslında engel kendimize koyduğumuz sınırlar bütününe deniyor. En basit örneği sınavlar bana göre. Yks den tut kpss ye kadar mesela sen çalışsan ya da gerçekten istesen derece yapabilirsin ama yapmamayı tercih ediyorsun veya kendine engel koyuyorsun da denebilir. İşte bu engel denen şey daha çok kafada bitiyor da denebilir. Bir kişi gerçekten isterse yapmayacağı şey yoktur. Mesela en basitinden fatih 21 yaşında İstanbulu fethetti. Ondan önce gelen padişahlar falan da denemedi mi denedi ama fatih bambaşka bir adamdı ve o yaşında bile birden çok dil biliyordu ve kendisini çok geliltirmişti ki kendisi çalışmasının karşılığını aldı. Kendine engel koymuş olsaydı veya tembel birisi olsaydı şu an İstanbul büyük ihtimalle bizim değildi. Kısacası bana göre engel dediğimiz şey kafamızda oluşturduğumuz sınırlar bütününe deniyor da diyebiliriz
Gerçek engelin çoğu zaman bedenimizde değil, zihnimizde başladığını düşünüyorum. Fiziksel sınırlar elbette vardır, inkâr edilemez; ama insanı asıl durduran şey çoğu zaman korkuları, ertelemeleri ve kendine anlattığı hikâyelerdir. Bahaneler bazen güvenli bir alan gibi gelir, risk almamak için sığınılacak bir liman olur. Oysa insan inandığında, imkânsız sandığı şeylere bile adım atabiliyor. Engel bazen dışarıda değil, vazgeçmeye razı olduğumuz yerde başlıyor.
Ne kadar güzel bir yazı olmuş eline yüreğine sağlık. Sana yürekten katılıyorum çok haklısın çoğu zaman bahanelerin arkasına saklanıyoruz hatta bahaneler üretiyoruz. Gerçekten de örnek alınması gereken bir yaşam enerjileri ve hayata bağılılıkları var keşke onlarda ki gücün irade ve isteğin onda biri bende de olsa…
Keşke bende de olsa çok cesurlar çok azimliler onlar çok iyi yerlere gelecek kişiler kendilerine güvenlerini hiç kaybetmemeleri lazım sadece asla pes etme çünkü korkaklar pes eder sen korkak değilsin ben sana inanıyorum yaparsın bunu demeli insan kendine her gün
Yapmak zorundayız o zaman bu günden sonra değiştir kafa yapını sen istersen her şeyi başarabilirsin imkansız diye bir şey yok sadece zor vardır ama sen bunun üstesinden gelirsin ben sana inanıyorum
Ya sen ne tatlısın ya sağol canım benim… ne farkettim biliyor musun seninle böyle konuşurken tebessüm ettiğimi farkettim yıllardır olmayan bişey çok teşekkür ederim sağol varol
Hayır parasızlık değil bu korkaklık kıskançlık insanlar başaran insanları çekemiyor çünkü onlar yapmaya korkuyor üşeniyor yapan birini görünce dalga geçip alay ediyorlar ne kadar iğrenç insanlar var
Evet 18 yaşındayım neden şaşırdın ki her genç aynı değil herkesi aynı kefeye koyma bu hiç doğru olmaz benim gibi düşünen elbet yaşıtlarım vardır belki azdır ama vardır hepsi kötü değil bu dünyada kötüler olduğu kadar iyilerde var bunu unutmamak lazım
Hımmm polisiye korku seviyorum özellikle Stephen King in kitapları Çok güzel IT kitabını almayı çok istiyorum param olunca ilk alacağım şeylerden biri o