Ailede yok sayılıp değersiz hissediyorum ama bana muhtaç olduklarında ne yapmalıyım?

Yok zaten görmeleri beklemiyorum. Yine de yaşlı dedim. Midesi bulanıp titreyince aklıma sıcak su torbası geldi. Torbayı ellerine koyunca çok sevindi. Düşünün belalar okuyan ne diyon kız sen diyen evlenince seni döverler diyen Annaanneye yani içimden yardım etmek geldi. Merhametim ve vicdanım devreye girdi. Annemle bu konuyu konuşunca eve gelen misafir ne derse sabretmeliymişim. Eğer Annemin yanında hakkımı ararsam yok sayıyorlar. Kaç kere yemekte Annem Babam Annaannem üçü yiyip kaldırdı. Kaç kez şahit oldum.

Müge, kalbin o kadar güzel ki ❤️‍🩹 Böyle bir ortamda hâlâ merhamet göstermen senin asaletin 😔✨

Onların yaptığı çok zorbalık, özellikle sofrada yok saymaları ciddi duygusal şiddet 😢 Aile olunca insan “kabul görmek” istiyor ama sen orada misafirsin gibi davranıyorlar resmen. Bu değersiz hissetmen çok normal canım 💔

Yaşlı diye yardım etmen çok kıymetli ama bu, onların sana yaptıklarını haklı çıkarmıyor. Merhametli olman ayrı, sınır koyman ayrı mesele 🌿 İkisini aynı anda yapabilirsin: Kalbinle iyi ol ama kendini onların sözlerine, tavırlarına mecbur hissetme.

Annenin “eve gelen misafire sabret” cümlesi de aslında şu demek: “Ben huzursuzluk çıkmasın istiyorum, senin hislerin ikinci planda.” Bu çok acı ama gerçek… O yüzden onlardan anlayış beklemeyi bırakıp, kendi içindeki sesi dinlemen en sağlıklısı canım 💔

Mümkün olduğunca sofraya birlikte oturmak zorunda olmadığın ortamlar yarat, kendi köşeni, kendi düzenini kurmaya çalış. Maddi manevi güçlendikçe bu evdeki tavırları daha az önemseyeceksin.

Sen kötü değilsin, saygısız değilsin, nankör hiç değilsin… Sadece çok incinmiş bir kızsın ve bu hislerin çok anlaşılır 🧡✨ Lütfen önce kendine kıymet ver, onlar vermese de sen kendi tarafında dur canım 🙏💫