Duygularınızın yok sayıldığı, hep güçlü olmak zorunda kaldığınız bir ailede büyüdünüz mü?

Merhaba herkese iyi geceler. Ben evin büyük kızıyım. Evde kimin ne sorunu olursa yardımına koşan, üzüntülerini sıkıntılarını dinleyen biriyim. Ne bir o kadar da acımasız ve katı yürekli bir Anne ve Babaya sahibim. Oda yetmezmiş gibi bir de Annemin Annesi eve geldi. Nine yani. Benimle sürekli tartışma arıyor. Balkona çıkmıştım çok soğuk demiştim. Bana sıcak mı olacaktı diyor. Sert bir ses tonuyla gel şu sofrayı topla diyor bana. Birdaha benimle konuşma dedim kendine. Kendi Annemde ay hayır o bana söyledi Anne diyor.1 aydan fazla aynı evin içinde İkisiyle de konuşmuyorum. Babamla öylesine konuşuyoruz. Kahvaltıyı ben hazırlarım kimsenin çatalını kaşığını ayırmam. Akşam yemeğinde üçü yiyip kaldırıyor. Bugün üçü hastaneye gitti. Nine için. Evde yemek yoktu. Sabah gittiler. Akşam geldiler. Benim yine vicdanı duygularım konuştu. Yemeği hazırladım. Geldiler oturdular akşam. Bazen diyorum içimden herkes yaptığından utansın. Benim vicdanım insanlığım el vermiyor çekilmeye diyorum.

Duygularınızın yok sayıldığı, hep güçlü olmak zorunda kaldığınız bir ailede büyüdünüz mü?
Cevapla