Gerçekten yuva kurmak, aile olmak ve evlenmek istiyor musun?

Evlenmek…
Sadece bir imza değil aslında. Aynı çatı altında uyanmayı göze almak, birinin yorgunluğunu kendi yorgunluğun gibi sahiplenmek. Yuva kurmak; duvarlardan önce güveni inşa etmek demek. Aile olmak ise kan bağıyla değil, kalpten kalbe kurulan bir bağla mümkün.
Gerçekten isteyen insan bunu kelimelerle süslemez. Hayatına yer açar. Planlarında sana bir sandalye koyar. Gelecekten söz ederken “ben” yerine “biz” demeye başlar. Çünkü evlilik, kaçamak hayallerin değil; cesur kararların işidir.
Bazıları evlenmek ister gibi konuşur ama hazır değildir. Bazıları hazırdır ama korkar. Oysa isteyen insan bekletmez, ertelemez, belirsizlikte bırakmaz. Yuva kurmak, doğru zamanı kollamak değil; doğru kişiye denk geldiğinde sorumluluk alabilmektir.
Ve belki de en gerçeği şudur:
Evlenmek istemek, birini hayatına almak değil… birine hayatını emanet edebilmektir...

Evliliğin huzurlu, sakin yanını düşününce evlenmek istiyorum. Ama birini tanımak, güvenmek, ona "ömrümü geçirmek istediğim kadın" diyebilmek, evliliğe giden yollar çok zor ve stresli geliyor.

Gerçekten beni geriye sürüklemeyecek (psikolojik olarak) biri olursa düşünülebilir. Ama tek başıma yakaladığım hayat ve enerji kalitesini düşürecek biri ile evlenebileceğimi sanmıyorum.