İyi insan olmak iyi bir eş olmaya yeter mi?

Hayır, yetmez.

İyi insan olmak güzel bir temel ama iyi eş olmak bambaşka bir beceri seti ister: empatiyi doğru kişiye ve doğru zamanda dozajlamak, fedakarlıkla bencilliği dengede tutmak, iletişimde ustalaşmak, cinsel ve duygusal uyumu inşa etmek, uzun vadeli saygı ve çekiciliği korumak...

Birçok çok iyi insan eş olarak vasat veya kötü olur çünkü iyiliklerini herkese dağıtırken eşine özel davranmayı bilmez. İyi koca/iyi karı olmak, genel iyilikten ziyade ilişkiye özel ustalık gerektirir.

Kısaca: İyi insan ≠ iyi eş. Ama iyi eş olmak için iyi insan olmak şarttır.

İyi insan olmak, çoğu zaman büyük bir erdem gibi sunulur. Sanki bu tek başına her kapıyı açar, her ilişkiyi ayakta tutar, her yarayı sararmış gibi. Oysa insanın iyi olmasıyla eşine iyi gelmesi arasında derin bir mesafe vardır. Bu mesafe çoğu evliliğin sessiz çatlağıdır.
Bir insan dışarıya karşı nazik olabilir, sokakta selam verir, dost meclislerinde güler yüzlüdür, başkasının yükünü omuzlamaktan kaçınmaz. Fakat aynı insan, en yakınına geldiğinde suskunlaşabilir. Dinlemeyi bilmeyebilir. Anlaşılmak isteyen bir kalbe sırtını dönebilir. Çünkü toplum önünde sergilenen iyilik, yakınlık gerektiren ilişkilerde kendiliğinden var olmaz.
İyi olmak, çoğu zaman ahlâkî bir duruştur. İyi eş olmak ise duygusal bir emektir. Biri karakterle ilgilidir, diğeri farkındalıkla. Biri “nasıl biriyim?” sorusuna cevap verir; diğeri “karşımdakine nasıl geliyorum?” sorusunu sorar. İşte bu ikinci soru, çoğu zaman sorulmaz.
İnsanlara iyi davranan biri, eşine de iyi davranıyordur sanılır. Oysa evlilik, başkalarına gösterilen nezaketle değil, evin içindeki sessizlikle sınanır. Tartışmalardan sonra kalan boşlukla, söylenmeyen cümlelerle, ertelenen ihtiyaçlarla ölçülür. Gerçek eşlik, herkes giderken kalabilmekte gizlidir.
Sevgi, niyetle başlar. Ama niyet yetmez. Sevgi; dinlemeyi öğrenmeyi, kırıldığını söyleyebilmeyi, karşısındakinin yükünü görmeyi, bazen geri adım atmayı gerektirir. Bunlar iyi kalpli olmanın doğal uzantıları değildir. Bunlar öğrenilir, çalışılır, zamanla inşa edilir.
Belki de en büyük yanılgımız şudur: İyi insan olmayı yeterli sanırız. Oysa iyi eş olmak, ayrı bir yolculuktur. Cesaret ister, içe bakmayı gerektirir, egoyu törpüler. Çünkü eş olmak, sadece sevmek değil; sevilir hâle gelmeyi de öğrenmektir. Ve bazı insanlar çok iyidir…
Ama kimsenin eşi olacak kadar hazır değildir.

iyi insan olmak iyi eş anlamına gelmez. ne kadar iyi iki insanı eş yapsanız da anlaşmazlıklar olabiliyor. zira iyi bir eş ve iyi insan olmak aynı şeyler değil; ama birbirlerini desteklerler

Evet ama 1 insandan 2 kişi olmaz, edepli ahlaklı hayalı ve ibadet ehli insanın iyi eş olma ihtimali daha yüksektir, ülkede yaşanan olayların sayısı ve oranı da bunu destekler