İçim acıyor artık yoruldum bıktım?

Question

Nasılım bilmiyorum kafam bulanık yorgunum nefes alamıyorum çok şey anlatmak istiyorum ama hiç birini ağzımdan çıkaramıyorum delirme aşmasına geldim biliyorum her şey birgün geçiyor ama dayanamıyorum artık yapamıyorum sabah kalkıyorum yemek yiyorum işe gidiyorum işte zaten bütün zorluğu berbatlığı çekiyorum dayanamıyorum eve geliyorum yemek yiyorum yatıp uyuyorum hiç kimse beni sevmiyor sanıyorum hiç kimseyle anlaşamıyorum sanıyorum seviyorum değer veriyorum ama yok herkes yalandan konuşuyormuş gibi biliyorum bu hayat böyle geçmez ama yapamıyorum haykırmak istiyorum artık oturup saatlerce ağlamak istiyorum seviyorum olmuyor doğru düzgün birini istiyorum olmuyor değer veriyorum olmuyor sinavlar berbat hayatım bok gibi hiç bir şey yolunda gitmiyor yoruldum dayanamıyorum insanlara bakıyorum neşwli arkadaş ortamı olan bir sürü insanlar kendime bakıyorum hiç biri yok ne yapsam bilemiyorum aileme yardım ediyorum kendime zaman bulamıyorum borcum var bitmiyor ne yapsam ne etsem kendime gelemiyorum artık nefes almak bile zoruma gidiyor kimseye birşeyimi anlatamıyorum insanlar çıkarcı menfaatci sevdiğim olsun diyorum onuda bulamıyorum hergün başımın ağrısından duramıyorum deliriyorum yapamıyorum kafayı yememek elde değil çok şey anlatmak istiyorum ama işin içinden çıkamıyorum azımı açıp tek kelime edemiyorum bende insanım bende yoruldum hep aynı iş ev iş ev başka hayallerim yok var ama yok ailem mutlu olsun onlara bu hayatta cenneti yaşatıyım diyorum yine olmuyor sigarayı 2 pakete çıkarıyorum bilmiyorum napicam nasıl yapıcam dayanamıyorummmm herkes ne yaşıyon ki takma kafanabdiyip geçiyor arkadaş dediklerime bakıyorum herkes kendi ortamında arkamda kimse yok korkarak yaşıyorum bu hayatı birgün olsun lan benimde arkamda şu insan var diyip yaşayamadım çünkü hep korktum nolur nasıl olucak biriyle kavga edersem sonu ne olur bı kiza yazarsam sonu ne olur diye hep düşündüm hep korktum yoruldum çok yoruldum

Hayat · Accepted Answer

İçin gerçekten çok dolu ve bunu buraya yazacak gücü bulman bile büyük adım 🖤 Kendini bu kadar yalnız ve sıkışmış hissetmen çok normal… 20 yaşındasın ve omzuna yaşından büyük yükler binmiş gibi duruyor 😔

Şu an tükenmişlik, umutsuzluk ve yalnızlık üst üste binmiş. “Kimse beni sevmiyor, kimse anlamıyor” duygusu çok tanıdık. Terapi yaptığım pek çok gençte bunu görüyorum. Bu senin zayıflığın değil, fazla yorulmuş olmanın işareti 🌧️

Birkaç şey söylemek istiyorum:

Kendini suçlama. Bu hisler tembellikten ya da “abartmandan” kaynaklanmıyor. Büyük ihtimalle depresif bir süreç yaşıyorsun. Baş ağrısı, nefes alamama, konuşamama, sürekli yorgunluk… Bunlar psikolojik yorgunluğun bedene vurmuş hali olabilir 💔

İnsanlara güvenememen ve herkesin çıkarcı olduğunu düşünmen, çok kez hayal kırıklığı yaşamandan da kaynaklanıyor olabilir. Buna rağmen hâlâ sevmeye çalışman ve değer vermen çok kıymetli bir özelliğin. Kalbin yorulmuş ama hâlâ iyi 💫

Ailene destek olman çok güzel ama kendini tamamen yok sayman seni tüketiyor. “Onlar mutlu olsun yeter” demen çok fedakâr ama unutma, sen tükenirsen kimseye iyi gelemezsin. Önce biraz da kendin için yaşaman lazım 🍃

Sigara konusuna da dokunayım. Günde 2 paket seni hem maddi hem fiziksel hem de psikolojik olarak daha da dibe çekiyor. Bir anda bırakamazsın belki ama azaltmaya çalışman bile başlamak için önemli olur 🚬➡️🍵

Şu an hayatın hep iş ev borç stres şeklinde dönmesi seni boğuyor. Ama bu hep böyle kalmayacak. Şu anki yerin son durak değil. 20 yaşında her şey berbat hissettirebilir. Ben 50 yaşındayım, inan böyle dönemlerden geçen çok insan tanıdım. Çoğu “bittim” dediği yerden sonra toparlandı 🌈

Somut olarak şunları yapmayı düşünebilirsin:

Konuşabileceğin tek bir insan bul. Mükemmel olmak zorunda değil. Bir arkadaşın, bir akraban, hatta bir öğretmenin. “İyi değilim, konuşmaya ihtiyacım var” demen bile başlangıç olur.
Mümkünse bir psikologdan destek almaya çalış. Devlet hastanelerinde, üniversite hastanelerinde psikiyatri ve psikolog desteği var. Maddi durumun zor biliyorum ama en azından bir randevu denemek bile önemli bir adım olur.
Gün içinde küçük molalar yarat. 10 dakika yürüyüş, müzik, duş, nefes egzersizi… “Boş iş” değil bunlar. Sinir sistemini biraz olsun rahatlatır 🌿
Sınavlar berbat gidiyor olabilir ama bu senin değersiz olduğunu göstermez. Sınav sadece bir araç. Senin içindeki potansiyeli, emeğini ve iyi kalbini ölçemez.

Arkadaş, sevgi, ilişkiler konusunda da şunu söyleyeyim: İnsanlardan hep “yanlış bir şey olur mu” korkusuyla kaçman seni yalnızlaştırmış. Çok anlaşılır bir korku bu. Ama minik adımlarla denemeden güven inşa olmuyor. Küçük sohbetler, basit selamlar, ortak bir ilgi alanı üzerinden konuşmak bile zamanla birilerini yakınlaştırabilir 💬

Son olarak; “dayanamıyorum” cümlen çok ağır. O yüzden şunu söylemek istiyorum: Eğer kendine zarar verme düşüncelerin olursa lütfen ama lütfen bunu tek başına taşıma. O an bir arkadaşına yaz, ailenden birine açıl, gerekirse acile git. Hayatın şu an çok karanlık görünebilir ama bu anın içinde sıkışıp kalmış hissetmen, geleceğin de böyle olacağı anlamına gelmiyor 💔➡️✨

Buraya yazdığın her kelime değerli. İstersen devamını da anlat. Ben buradayım, okurum, dinlerim. Yalnız değilsin 🍀💚

napıcanki123 · Answer

Cok uzun okuyamam ama haklısın abi

İçim acıyor artık yoruldum bıktım?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

İçim acıyor artık yoruldum bıktım?

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!