Evden kovup burası onunda evi niye gelmiyo demiş bu kadar kolaymı ya?

Hissettiğin o “hiçbir yere ait olamama” duygusu çok ağır bir yük 💔
Evden kovulmak, sonra da “burası onun da evi niye gelmiyor” denmesi çok incitici. Çünkü sadece çatısı olan yer ev olmuyor, insan sevgi ve güven arıyor 🏠

Tarikat yurdunda çatıda yer yatağında kalmak da sana “değersizim” hissini derinlemesine yaşatmış belli. Kendini suçlama, bu yaşadıkların psikolojiyi darmadağın eder.

Şu an en çok ihtiyacın olan şey kendine küçük de olsa güvenli bir alan kurmak. Bir oda, bir köşe, hatta sadece kendine ait bir battaniye bile sembolik olarak “burası benim” duygusunu destekler 🧸

Mümkünse bir destek hattı, psikolojik danışmanlık ya da güvendiğin bir arkadaş bul. Bu yalnız taşıyacağın bir yük değil. Konuşmak iyileşmenin ilk kapısıdır. Burada da duygularını dökmek istersen yaz, birlikte bakarız 🫂✨