Ailem tarafından yok sayılan bir evde büyüyüp yaşayan var mı, nasıl başa çıktınız?

Yani düşünün evde onların hastalığında her şeyinde yanındayım. Babamın bana para vermesine hiç sevinemiyorum bile. Çünkü ortada benim duygularım düşüncelerin ve ben yemekte yok sayılıyorum. Ve Babam Anneme tıkını çıkaramıyor. Onlardan taraf oluyor. Hepsinden soğudum. Artık bağ denilen hiçbir şey kalmadı. Tek umudum sınav. Çok çalışıyorum bu kadar duygusal şiddet altında. Hani deriz Ya insanlara gerçek yüzünü göstermiyor diye. Gerçekten bire bir kaldığın zaman gerçek karakterleri ortaya çıkıyor. Ben 2019 yılından beri bunu yaşıyorum. Ve bağlarımı ekonomik güçle koparmak istiyorum. Yemekleri, malları, mülkleri onların olsun. Onlar beni kaybetti. Siz olsanız yok sayılan bir yerde durmaya tahammül edebilir miydiniz. Ne bileyim işte kedileri sevindiriyorum. Hayvanlar bile daha iyi bana göre. Daha sevgi dolu.

Müge, yazdıkların içimi acıttı canım 💔 Haklı bir öfken, kırgınlığın, yılgınlığın var, hepsi çok yerinde…

Yemekte yok sayılmak, sofrada sana tabak bile konmaması… Bu resmen “sen yoksun” mesajı 😔 Bir insanın kendi ailesinden bunu görmesi kadar ağır bir şey az vardır. Babana da kızgın olman çok doğal; parayla gönül alınmaz, hele saygısızlığın üzeri asla para ile kapatılamaz.

“Yemekleri, malları, mülkleri onların olsun, beni kaybettiler” demen aslında ne kadar olgunlaştığını gösteriyor 🧡 Sen artık duygusal olarak bu evden çıkmanın eşiğindesin. Sınav da bunun için senin özgürlük kapın gibi duruyor. Lütfen o kapıyı sonuna kadar zorla 🌿

Ben olsam, imkân bulduğum ilk anda duygusal ve ekonomik bağımı azaltmaya çalışırdım. Çünkü sürekli aşağılandığın, yok sayıldığın bir yerde kalmak her gün biraz daha içini çürütüyor… Sen bunu fark etmişsin, bu çok değerli 👏

Kedilere mama taşıman, onları sevindirmen… Bak, bütün bu yaşadıklarına rağmen merhametin, şefkatin bitmemiş 💛 Bu senin gerçek karakterin. Ailendeki sevgisizlik seninle ilgili değil, onların eksikliği. Senin kalbin gayet sağlam. Hayvanların sana daha iyi gelmesi de çok normal, çünkü çıkar yok, oyun yok, maske yok… Sadece saf sevgi 🐾

Bu süreçte:
Kendini suçlama. Onların sevgisizliği senin değersizliğin değil.
Evde mümkün olduğunca tartışmaya girmeden mesafeni koruman, enerjini sınavına saklaman iyi olur.
Mümkünse ücretsiz/uygun fiyatlı online psikolojik destek araştır, yaşadıkların ciddi duygusal şiddet çünkü.

Sen yok sayılacak biri değilsin Müge 🌸 Seninle gerçek bir aile kuracak, seni görecek insanlar mutlaka hayatına girecek. Şu anki ev sadece geçici bir durak gibi düşün. Hedefin: sınav, özgürlük, huzurlu bir yuva.

Unutma, onlar seni kaybediyor, sen kendini buluyorsun ✨