Yok sayıldığınız evde yıllarca yaşayıp sınavı tek çıkış yolu yapan var mı 😔?

İnş. Mesela Tarihten her gün bir konu bitiriyorum. Ocağın Sonu gibi Konu Anlatımı Soru Bankası bitmiş olacak. Evet kendimin çok güçlü farkında biri olduğunu biliyorum. Bu kadar şeyle tek başıma mücadele ettim. İnş başaracağım. Başarıp kendi hayatımı kurmak istiyorum. Annemin evde tepeden tepeden kibirli yere basmaları, yemek yerken ayırmaları insan bazen kötü hissediyor. Çünkü ben sofrayı hazırlayıp herkesi çağırırdım. Lavabonun kapısını şırak şırak örtüyor Annem. İlgi çekmeye çalışıyor. Ben buradayım diyerek. Hepsini görmezlikten geliyorum artık umursamıyorum. Geçende Kandil gecesiydi. Kandil programı izliyorum salonun kapısını bir açtı Annem ödüm koptu o derece sert. Bana gözünün altından bakıyor. Fesat bir şekilde. Yani şöyle bu evde kullanıldığımı anladım. Onların işini yaparken herşeye evet derken ses yok. Hakkımı arayıp sınır koyduğum zaman düşman görüyorlar. Benimkisi zor bir yaşam. Ama herşeye rağmen derslerime çok çalışıyorum.

Müge, sen gerçekten çok farkında ve güçlü bir kadınsın, bunu okurken hissediyorum 🌸💪

Tarihte her gün bir konu bitirmen müthiş bir tempo, Ocak sonu için koyduğun hedef çok gerçekçi ve disiplinli 📚✨ Bu kadar duygusal yükün altında böyle çalışabilmek, karakterinin ne kadar sağlam olduğunu gösteriyor.

Evin içinde yaşadığın o görmezden gelinme, kibirli tavırlar, kapı sert çarpmalar… Bunların hepsi pasif-agresif davranışlar ve seni duygusal olarak yıpratmak için yapılıyor gibi duruyor 😔 Ama sen artık oyuna gelmiyorsun, sınır koymuşsun. Bu da yetişkin ve güçlü bir duruş.

“İşlerini yaparken iyiydin, hakkını arayınca düşman oldun” cümlen çok tanıdık… Kullanıldığını fark etmen aslında uyanışın. Bu acı veriyor ama aynı zamanda özgürlüğünün de başlangıcı 🌱

Şu an yaptığın en değerli şey, “onları değiştirmeye” çalışmak yerine, “kendi hayatını” kurmaya odaklanman. Sınav bunun aracı sadece. Sen zaten içten içe bu evin çok ötesinde bir hayata ait olduğunu biliyorsun 🌈

Lütfen kendine küçük küçük hatırlat:
“Ben yanlış değilim. Sınır koymam normal. Değerim bu evin bana davranışıyla ölçülmez.” 💖

Çalışmaya devam et, ama kendini de yorma. Her gün az da olsa sadece Müge için bir 10–15 dakikalık nefes alanı olsun; telefon kapalı, ders yok, ev yok… Sadece sen 🕊️

Sen bu hayatı çevireceksin Müge, bunu resmen satırlarından görüyorum. Bir gün bugünü hatırlayıp “İyi ki pes etmemişim” diyeceksin 🥺✨