Kadınlar baba evinden çıkarken neden bu kadar çok ağlarlar?

Aslında o gözyaşları bir mutsuzluk işareti değil, sadece çok derin bir vedalaşma.. İnsan ne kadar mutlu bir yuva kurmaya gitse de, çocukluğunun geçtiği, her köşesinde bir anısının olduğu o güvenli limandan ayrılmak kalbini titretiyor. O an sadece bir evden değil, babasının koruyuculuğundan, annesinin şefkatinden ve çocuk olduğu o son kaleden çıkıyor. Hem bir bilinmeze doğru yürümenin tatlı telaşı var, hem de bir devrin tamamen kapandığını hissetmenin getirdiği o masum hüzün... İnsan köklerini başka bir toprağa taşırken biraz sızlar ya, bence o gözyaşları sadece o güzel geçmişe bir teşekkür etme biçimi. Yani mutsuz olduğundan değil, sadece anılarıyla dolu olduğu evden ayrıldığı, yeni bir eve yeni biriyle hayat ve yeni anılar kurmaya gittiği için biraz duygularını kontrol edemiyor diyebiliriz🫀🕳️

Ben hiç ağlamadım ne yalan söyleyeyim. Babam 30'dan itibaren evlenmiyorsun diye laf sokuyordu. Hiçte ağlamadım. Onların vırvırından kurtuldum. Eşimle huzur tattım. Evlenince anladım ki hayatının cigunu diken üstünde geçirmişim. Evlendigimin sabahinda ilk defa huzur içine uyandım güven huzur ne demek öyle tattım. Dilerim dileyen tüm kız kardeşlerime de nasip olsun