Hiç arkadaşım yok gibi hissediyorum, yalnızlık ve depresyondan nasıl kurtulabilirim?

Seni anlayabiliyorum.. Bazen dünya çok kalabalık olsa da insan kendini dışlanmış hissedebiliyor. Ama kendine yüklenme lütfen, bu bir eksiklik değil, sadece ruhunun geçtiği zor bir durak diyelim. büyük değişimler yerine bugün sadece kendine biraz şefkat göstererek başlayalım. Bir nefes al, sevdiğin küçük bir şeyi yap ve unutma sen Dünya'da yalnız değilsin.

Şu an devrim yapmana da gerek yok, sadece küçük şeylere odaklan. Önce o telefonu bir kenara koy, başkalarının mükemmel görünen hayatlarına bakmak şu an sana sadece zarar verir. Hemen şimdi yürümeye başla, evinin terasına çık ya da mahallende bir tur at. İnan bana, sadece temiz hava ve hareket bile o üzerindeki ağırlığı biraz olsun hafifletebilir. Sonrasında küçük bir temas kur, Kimseyle derin sohbete girme, kendini zorlama. Sadece birine "günaydın" de ya da bir kahve alırken gülümse. Bu minik etkileşimler, dünyanın dışındaymışsın hissini kırmaya başlar. Herkes gibi olmana gerek yok, zaten sosyal olan çoğu insan da mutlu değildir. Depresyon bir son değildir, bende çoğu defa depresyona girmiş biriyim ve seni çok iyi anlıyorum, Hayat o kadar da siyah beyaz değil, küçük şeylerle mutlu olmak gerekir. Kendinin üzerine gitme olur mu?