Issız ve işsiz, tüm gün oyun oynayan bir erkeğe bakmak zorunda mıyım?

Üniversite okuyan kişiler harici 24–25 yaşına gelmiş, hiçbir işte çalışmayan, gününü evde oyun oynayarak geçiren, anne-baba parasıyla yaşayan bir erkeğe kim niye baksın? Ben çalışan, sorumluluk alan biriyim; hayata katılmayan yetişkinlere bakıcı değilim. En ironik tarafı da bu tiplerin çıkıp “kızlar paraya bakar”, “kızlar çok şey ister” diye konuşması. Gelirin yok, planın yok, emeğin yok ama eleştiri bol. Kimse zengin ol demiyor; çalış, çabala, bir şey üret. Asgari ücretle çalışan biri bile bütün gün boş gezen birinden çok daha saygındır. Bu durum olgunluk değil, tembellik; aşk değil, alışkanlık; potansiyel değil, bahane. İşsizliği ideoloji yapıp sorumluluktan kaçan ama kadınları yargılayan erkek kimseye yük olmasın, kimse kimsenin anne-babası değil.

Güncellemeler
5 ay
Çalışan biriyim iş hayatına 18 yaşında başladım okudum ve çalıştım atandım hastane de tıbbi sekreterim gözüm zenginler de asla değil gözüm hayati bilen emek veren hayali olan erkekte. Ama yok!!! Yokk nerede bu kişiler?
Issız ve işsiz, tüm gün oyun oynayan bir erkeğe bakmak zorunda mıyım?
Cevapla