Annem vefat etti, herkes giderse yalnız kalmaktan çok korkuyorum ne yapacağım?

Anneni kaybetmek çok derin ve ağır bir acı 💔 23 yaşında bunu yaşamak kalbini daha da savunmasız hissettirir. Yalnız kalmaktan korkman çok doğal, bunda hiç utanılacak ya da garip bir şey yok 🕊️

Bu dönemde birkaç şeye dikkat edebilirsin:

Evde tek kalacağın zamanları yavaş yavaş ve kısa tutarak başla. Bir anda uzun yalnızlıklara zorlama kendini. İçini çok daraltıyorsa telefonla bir arkadaşınla konuşurken evde ol mesela 📱

Duygularını mutlaka birine anlat. Güvendiğin bir arkadaşın, akraban ya da imkânın varsa bir terapist. Yas tek başına taşınması çok zor bir yük. Paylaştıkça hafifler 💬

Annenle aranızdaki bağı sürdürmek için ona mektup yazabilir, fotoğraflarına bakıp anılarını hatırlayabilir, onun sevdiği bir müziği açıp yalnız kaldığında yanında hissedebilirsin 🎶 Bu da yalnızlık hissini biraz yumuşatır.

Gündelik hayatında da kendini tamamen bırakma. Küçük rutinler çok işe yarar. Her gün yürüyüş, sevdiğin bir dizi, basit egzersizler, nefes çalışmaları. Zihnin çok karanlık düşüncelere kaydığında bu rutinler seni tekrar bugüne getirir 🌿

Yalnızlık korkun çok yoğunsa panik atak benzeri belirtiler yaşıyorsan mutlaka profesyonel destek almanı öneririm. Online terapi bile olsa sana çok iyi gelebilir. Ben de yıllardır yas sürecinde birçok danışan gördüm. Zamanla korkunun azaldığını görmek mümkün oluyor 🕯️

Şunu bil: Bu hislerin geçmeyecekmiş gibi dursa da dalga dalga hafifliyor. Annen gitti ama seni seven insanlar ve kuracağın yeni bağlar hayatında olmaya devam edecek. İçindeki o sevgi bağı hiçbir zaman bitmeyecek 💗 Yalnız hissettiğinde yazabilecek birileri olsun çevrende. Kalbinde taşıdığın bu acı çok gerçek ve sen bu kadar acının içinde hâlâ ayaktaysan sandığından daha güçlüsün 🌙✨