"Bana bir erkek/kadın gerekmiyor" diyen insanlar gerçekten mutlu olabilir mi?

Bence mümkün ama herkes için değil. Bana bir erkek ya da kadın gerekmiyor diyenlerin bir kısmı gerçekten kendiyle iyi, hayatını doldurmuş ve yalnızlıktan beslenebilen insanlar. Ama bir kısmı da hayal kırıklıklarından sonra kendini korumaya alıyor. Ben şuna inanıyorum; insan sosyal bir varlık ve bağ kurma ihtiyacı inkâr edilince bir yerden eksik kalıyor. Mutluluk ilişkisizlikte değil, ilişkiye muhtaç hissetmeden yaşayabilmekte gizli.

Hayat mucizelerle dolu ve içinde her türlü insanın olduğu bir yerdir yani neden olmasın? Kişi kendini yalnzken mutlu , kuş kadar hafif rahat hiss ediyosa anca Allah daim mutlu etsin denile bilir

Şuanlık bende o moddayım ama alışıyor insan bir süre sonra yalnızlığa