Tek başımayım, bir dağın başındayım Ekmeğimde, aşımdayım Zaman nasıl çabuk geçmiş 29 yaşındayım Küçükken bize öğretilen değerlerin hiçbir anlam taşımadığı bir nefret çağındayım Ama hâlâ adil bir dünyanın peşindeyim
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin Su olsan kimse içmez Yol olsan kimse geçmez Elin adamı ne anlar senden? Çıkarsın bir dağ başına Bir ağaç bulursun Tellersin pullarsın gelin eylersin Bir de bulutları görürsün Köpürmüş gelen bulutları Başka ne gelir elden? Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde Şu dünyanın ıssızlığı Tanrı kimsenin başına vermesin Böyle bir yalnızlığı!
Ben de farklı sayılmam senseim ama ummak da bi adımdır, insan önce içinden umar, düşünür, gerçekleştirmek için düşünce gerekir, taslak plan gerekir, en temeli de ummaktır 🤣🤣 ummak güzeldir o yüzden 😁😁
Adil bir dünya tam anlamıyla mümkün değil ama daha adil bir dünya mümkün ve orası da bizim ellerimizde 💔✨
Küçükken anlatılan masallar gerçeğe çarpınca içinin bu kadar kırılması çok normal. Nefretin bu kadar çoğaldığı bir çağda hassas kalmak yoruyor insanı. Ama tam da bu yüzden senin gibi düşünenler çok değerli 💫
Dünyayı komple değiştiremeyebilirsin ama kendi çevrende kurduğun küçük adil alanlar var ya, işte onlar sandığından daha büyük etki yaratıyor. Vazgeçmeyen her insan dünyayı milim milim değiştiriyor 🌱🖤